Jan 14:23

Wiele jest zawarte w tym prawie. Nie jesteśmy w stanie omówić wszystkich spraw. Zawarte jest prawo miłości, gdyż taką miłość dał Bóg swoim dzieciom. To jest prawo miłości – Bóg daje swoją miłość tylko swoim dzieciom, a wtedy rozpoznaje się ich po miłości wzajemnej. Czytamy to też w pierwszym liście Jana, 2,27:

Ale to namaszczenie, które od niego otrzymaliście, pozostaje w was i nie potrzebujecie, aby was ktoś uczył; lecz jak namaszczenie jego poucza was o wszystkim i jest prawdziwe, a nie jest kłamstwem, i jak was nauczyło, tak w nim trwajcie. 

Następne bardzo ważne prawo, z którego niebezpiecznie jest nie skorzystać, bo Jezus ostrzegł, że jeśli nie skorzystam z tego prawa, będzie ze mną źle. Pan powiedział:

A gdy duch nieczysty wyjdzie z człowieka, wędruje po miejscach bezwodnych, szukając ukojenia, a gdy nie znajdzie, mówi: Wrócę do domu swego, skąd wyszedłem. I przyszedłszy, zastaje go wymiecionym i przyozdobionym. Wówczas idzie i zabiera z sobą siedem innych duchów, gorszych niż on, i wchodzą, i mieszkają tam. I bywa końcowy stan człowieka tego gorszy niż pierwotny.Łuk.11, 24-26.

A więc prawo dla Bożego dziecka jest takie, żeby być zamieszkałym przez Ojca i Syna. Nie możesz być nie zamieszkałym, bo jeśli jesteś pusty, czy pusta, to wtedy diabeł wróci i nie ma kto ciebie obronić. Jan pisze: „obroną naszą jest Pan, gdyż On jest większy do tego w świecie.”

A więc w tym prawie, że możemy być Bożymi dziećmi, jest również to, aby być zamieszkałymi. Ale, żeby być zamieszkałymi, to mamy żyć Jego przykazaniami.

Jeśli kto mnie miłuje, słowa mojego przestrzegać będzie, i Ojciec mój umiłuje go, i do niego przyjdziemy, i u niego zamieszkamy. Ew. Jana 14,23.

W tym prawie jest moc i siła i święte pragnienia, święte działania, żeby czynić to prawo, te przykazania Jezusa. Znacie to i wiecie jaką macie wtedy siłę, odwagę, stabilność, bo Pan chce zamieszkać. Ale kiedy zaniedbamy, to wtedy jesteśmy chwiejni i łatwo zgadzamy się na grzech. Straciliśmy coś cennego. Dobrze jest wrócić, by być gotowym do zamieszkania przez Boga tak, jak w tej świątyni, w której powinna być modlitwa, czczenie, uwielbianie Boga.

Nie damy rady omówić dziś więcej. Chcę zakończyć tym, co jest tak bardzo cenne w dostaniu prawa bycia dzieckiem Boga. Dzieci Boże są wezwane przed oblicze Ojca i tylko one mogą zobaczyć Ojca i pozostać z Nim na wieczność. Tylko dzieci Boże mają czyste serce, w którym mieszka Chrystus. I tylko dzieci Boże mogą zobaczyć Go i Bóg tak przygotował to, żeby nikt nikogo nie wyprzedził, żeby wszystkie swoje dzieci w jednym momencie postawić przed swoim świętym obliczem, żeby nikt nie był poszkodowany, że ujrzał Boga później niż inni. To jest piękne, taki jest nasz Ojciec w niebie. Ci, którzy żyli przed nami, nie widzą Go. Jeśli będzie jeszcze po nas ktokolwiek, my też nie zobaczymy Go. Kiedy wypełni się liczba, wszyscy w jednym czasie staniemy przed Nim. To jest równa miłość do wszystkich Bożych dzieci. Chwała Bogu za to. Bóg otrze wszelką łzę i nie będzie bólu, śmierci nie będzie, gdyż pierwsze rzeczy przeminęły i wszystko stało się nowe. Chwała Bogu za to.

W tym prawie bycia Bożym dzieckiem jest tyle skarbów, pomyśl o tym i każdy z nas. Nie czytajmy Słów Jezusa jak opowieści, czytajmy je jak Słowa, które darzą życiem. Niech serce zachowuje je, a my wydawajmy plon trzydziesto, sześćdziesięcio, stukrotny, dla Jego chwały, aby nie było tak, jak z tym drzewem, na którym były tylko liście, a nie było już tam żadnego owocu. Niech Pan będzie naprawdę z nami. Wiem, jak On może bardzo rozradować serca nasze, kiedy widzimy to, o czym On mówi. Wiem, jak bardzo możemy być rozpaleni w środku, kiedy widzimy to, co On mówi. Wiem, jak możemy być głęboko poruszeni, gdy widzimy to, co On mówi, kiedy to staje się nasze, jako współdziedziców tej samej chwały. Bogu dzięki za to. Panu dzięki za to, że przyszedł, abyśmy mogli Go przyjąć. A tym, którzy Go przyjęli dał prawo bycia dziećmi Bożymi. Amen.