Jan 14:23

     Kiedy byliśmy stworzeni, nie potrafiliśmy kłamać, ale z powodu, że posłuchaliśmy złego doradcy, potrafimy kłamać i staliśmy się kłamliwą duszą żyjącą. Potrafimy okłamywać inną duszę żyjącą, żeby osiągnąć swój cel i wykorzystać ją dla swojego zysku. Wcześniej nie było ego między duszami. Grzech spowodował załamanie tej społeczności, którą dał Bóg, kiedy stwarzał nas. A więc kiedy jesteś pazerny i chcesz oszukać kogoś, żeby osiągnąć swój cel, to jest właśnie dokładnie dusza, która żyjąc na tej ziemi pośród tych różnych rzeczy, nauczona jest takich rozwiązań i takie próbujesz zastosować, ale kiedy krzyż przenika naszą duszę, oddziela nas od tego, co zrobiliśmy odwracając się od Boga, wtedy możemy mówić prawdę, przejść od duszy kłamliwej do duszy prawdomównej. Dopóki żyjemy na ziemi tak wiele zależy od tego, czy krzyż przenika nas, czy też nie. Sami z siebie, jako dusza żyjąca skażona grzechem, nie potrafimy nie kłamać. Wystarczy, że pojawi się strach, lęk, obawa o coś i już dusza chce kłamać. Chcesz oszukać, zwieść, powiedzieć coś inaczej, żeby nie ucierpieć, nie ponieść szkody, duszo. Próbujesz wymigać się, uciec od odpowiedzialności duszo. To jest właśnie żyjąca dusza na tej ziemi.

Czy nasuwają się jakieś wnioski z tej 1 Księgi Mojżeszowej? Idąc przez całą Biblię myślę, że zobaczymy ciekawe rzeczy. Naprawdę zobaczymy co krzyż musi dotknąć w nas, jakie Boże dobro stało się, że Jezus wydał swoją duszę, swoje życie, swoją osobę, swoje zdrowie, aby uratować nas. Swoją istotę oddał za nas, aby uratować nas od zła, którego nie potrafiliśmy zrzucić z siebie, ponieważ było ono silniejsze od nas. Apostoł Paweł mówi: „kiedy chciałem zrzucić je, wiedząc i znając Biblię, to zło było silniejsze ode mnie i nie mogłem poradzić sobie z tym”.

Czytaliśmy o duszy jako o krwi, a więc dusza jest niepodzielnie złączona z tym ciałem. Nie można powiedzieć, że ta dusza jest gdzieś tam. Jest złączona z tym ciałem. Dopóki krew krąży w nas, dopóty my - dusza żyjemy, poruszamy się, myślimy, mówimy, złościmy się, miłujemy, przebaczamy, obmawiamy, w zależności jak my jako dusza funkcjonujemy, takie też są nasze uczynki. Czy może są to inne uczynki – uczynki ciała, a dusza nie bierze w tym udziału?

Słowo Boże wyraźnie mówi, że gdyby Bóg zabrał nam z powrotem tchnienie, wtedy wszelka dusza przestałaby żyć na ziemi. Tchnienie Wszechmocnego, które ożywia nas pozwala nam żyć. Dopóki to tchnienie jest w nas, dopóty jest nadzieja, abyśmy odrzucali zło wybierając dobro i wiedzieli o tym, żeby to czego nauczymy się ze Słowa pamiętać, zachowywać w swoim sercu i uwolnić się od czegoś nieprawdziwego.

Jakie wnioski mogliśmy wyciągnąć po tej 1 Księdze Mojżeszowej, czerpiąc z tych sześciu tłumaczeń? Kiedy Bóg ukształtował człowieka wszystko w nim było przygotowane na to, żeby człowiek stał się duszą żyjącą. Brakowało mu tylko tchnienia. Wszystko już było. Bóg nie posłał najpierw duszę w to ciało, a potem tchnienie w to ciało. Ukształtował z prochu. W Biblii jest napisane dokładnie tak jak już po części czytaliśmy . Wszystko co żyje, ma tchnienie, to jest dusza żyjąca. To może być lęk, strach, obawa, niepewność, odwaga, śmiałość, determinacja, skąpstwo, chamstwo, miłość, niesienie pomocy. To jest dusza żyjąca. Bóg stworzył nas bardzo dobrych. Dusza żyjąca była bardzo dobra, kiedy Bóg stworzył ją i tchnął w nią dech życia.

Ważne jest, abyśmy szli przez Słowo Boże, ponieważ napotykając na pewne miejsca musimy nauczyć się tego, o czym pisał Paweł: jeśli czegoś uczymy się, musimy trwać w tym czego nauczyliśmy się i poznawać dalej. Wtedy będziemy uczyć się prawidłowo. Jeżeli zrobimy sobie skakankę po Słowie Bożym, to w tym momencie może zacząć mi się kłócić coś z czymś. Słowo Boże dane jest nam po to, żebyśmy mieli silną podstawę Bożej prawdy, a dopiero mając tą podstawę możemy patrzeć w każdym jednym kierunku, gdzie dotyka się tego tematu. Wtedy nie mamy niepewności, ponieważ mamy podstawę. Jeśli brakuje nam podstawy Bożego Słowa, wtedy samo Boże Słowo może spowodować, że wpadniemy w chaos. W ten sposób diabeł próbował kusić naszego Pana i wywołać chaos poprzez Słowo.

2 Księga Mojżeszowa, 1 rozdział, 5 wiersz. Jest tu słowo „nefez”.

BW: Wszystkich potomków Jakuba było siedemdziesiąt osób,

BG: A było wszystkich dusz, które wyszły z biódr Jakóbowych, siedmdziesiąt dusz;

BB: A wszytkich co poszli z Jakuba było siedmdziesiąt osób.

BW-P:Wszystkich potomków Jakuba było siedemdziesięciu.

BJW:  Było tedy wszystkich dusz tych, którzy wyszli z biodry Jakóbowéj, siedmdziesiąt:

BT: Było zaś wszystkich potomków Jakuba siedemdziesiąt osób,

Mamy tu określenia: potomków, wszystkich, osób, dusz. W rzeczywistości chodzi tu o dusze, które się rodzą i umierają. Tu nawet jest określenie dusz, które wyszły z biódr, a więc jest to jakaś linia rodzących się dusz, tak jak Izrael z Jakuba.

2 Księga Mojżeszowa 4, 19. Jest tu słowo „napseka”.

BW: którzy czyhali na twoje życie.

BG: którzy szukali duszy twojej.

BB: którzy o twe gardło stali.

BW-P:  którzy czyhali na twoje życie.

BJW:  którzy szukali dusze twojéj.

BT: którzy czyhali na twe życie.

Chodzi tu o odebranie życia Mojżeszowi. Są tu słowa: życie, dusza, gardło. To łączy się z chęcią zabicia.

2 Księga Mojżeszowa 12, 4. Użyte jest tu słowo „pasot”.

BW: Jeżeli zaś rodzina jest za mała na jednego baranka, niech dobierze sąsiada mieszkającego najbliżej jego domu według liczby osób; według tego, ile każdy może zjeść, należy liczyć osoby na jednego baranka.

według liczby osób;

BG: według liczby dusz,

BB: policzywszy osoby,

BW-P: liczbę osób.

BJW: wedle liczby dusz,

BT: liczba osób

Tyle osób, dusz, które mogą spożyć. Chcę powiedzieć wam, że dla nas jest to bardzo ważne, gdyż jest to dla nas również ostrzeżenie, żebyśmy wiedzieli, że jeśli nie będziemy się słuchać Boga, co Bóg wrzuci do jeziora ognistego. Jest to dla nas bardzo ważne wiedzieć co Bóg wrzuci do jeziora ognistego, a co pójdzie do wieczności, jeśli będziemy się słuchać Go. To jest bardzo ważne dla nas, by mieć świadomość co to znaczy, że jestem duszą żyjącą. Jezus powiedział kogo mamy się bać. Nie tego, który może zabić ciało, ale tego, który może ciało i duszę wrzucić do jeziora ognistego.

2 Księga Mojżeszowa 12, 15. Jest tu słowo „han nefez”.

BW: usunięty będzie z Izraela;

BG: wytracona będzie dusza ona z Izraela. Cały werset: Przez siedem dni przaśniki jeść będziecie, a pierwszego dnia zaraz wypróżnicie kwas z domów waszych; bo ktobykolwiek jadł co kwaszonego od pierwszego dnia aż do dnia siódmego, wytracona będzie dusza ona z Izraela.

BB: ten z pośrzód Izraelczykow będzie wykorzenion.

BW-P: zostanie wyłączony ze społeczności izraelskiej.

BJW: zginie dusza ona z Izraela,

BT: wyłączony będzie z Izraela.

Tak jak wcześniej tłumacze albo wpisują to słowo „dusza”, albo łączą to bezpośrednio z tym słowem w tekście „wyłączony”. Dobrze jak jest tu przetłumaczone z użyciem słowa „dusza”, gdyż wiemy, że to słowo jest użyte w tym miejscu.

2 Księga Mojżeszowa 12, 19. Słowo „han nefez”.

BW:  usunięty będzie ze społeczności Izraela,

BG: wytracona będzie dusza jego z zgromadzenia Izraelskiego,

BB: ten z liczby Izraelczyków wykorzenion będzie,

BW-P: zostanie wyłączony ze społeczności izraelskiej.

BJW:  zginie dusza jego z gromady Izraelskiéj,

BT: winien być wyłączony ze zgromadzenia Izraela,

Jeśli ktoś w tym czasie jadł coś kwaszonego będzie wytracony, ta dusza będzie wytracona, inaczej ten człowiek zostanie zabity. Z chwilą kiedy ten człowiek będzie zabity, ta dusza będzie wytracona spośród Izraela.

2 Księga Mojżeszowa 15, 9. Jest tu słowo „napsi”.

BW: Rzekł nieprzyjaciel: Będę ścigał, dosięgnę, będę dzielił łupy, nasyci się nimi dusza moja, dobędę miecza, zniszczy ich ręka moja.

BG: nasyci się ich dusza moja,

BB: a uczynię nad nimi dosyć umysłowi swemu,

BW-P:zaspokoję me żądze.

BJW: nasyci się dusza moja:

BT: nasycę mą duszę,

Sytość łączy się z zaspokojeniem, nasyceniem. A więc dusza może być nasycona, zaspokojona. Osiągnęliśmy swój cel i przeżywamy zaspokojenie, jesteśmy zadowoleni, możemy powiedzieć, że dusza moja jest szczęśliwa, wygrałem wszystko, co miałem wygrać. Dobiegnę do celu, idę na wieczność do Boga.

Tutaj jest tu użyte w kontekście zniszczenia kogoś, tak jak Saul ścigał Dawida: „jak go złapię, to nasycę się widokiem jak będzie umierał i skończy się moja udręka.” Bóg mówi: „nie nasycaj się, kiedy widzisz jak karzę Swój lud, ponieważ będziesz ponosił za to odpowiedzialność”. Czasami jest tak, że dusza jest nasycona, ale w zły sposób. Na przykład tak, że dużo zarobię, kupię sobie dużo i będę rozkładać to na stole i sycić swoją duszę.” Takie zadowolenie: „oto masz duszo tyle wspaniałości, zobacz jak fajnie możesz sobie żyć.”

 2 Księga Mojżeszowa 16, 16. Słowo „napsotekem”.

BW: Oto, co rozkazał Pan: Zbierajcie z niego, każdy według tego, ile potrzebuje do jedzenia, omer na głowę. Niechaj każdy zbierze według liczby osób, które należą do jego namiotu.

BG: według liczby dusz waszych;

BB: obliczywszy, jako kto ma wiele osób w swym namiocie.

BW-P: ile osób znajduje się w namiocie.

BJW: według liczby dusz waszych, które mieszkają w namiecie,

BT: według liczby osób,

Tłumacze używają tu słów „dusz, osób”. Kiedy powiemy: „było tam 20 osób”, albo: „było tam 20 dusz”, to wiadomo, że mówimy o tym samym. Lepiej jednak brzmi: „20 dusz”. Czasami używa się słowa np. „osoba”, nieadekwatnie, a słowem bezpośrednim jest słowo „dusza”.

2 Księga Mojżeszowa 21, 23. Słowo „nefez”.

BW: Jeżeli zaś poniesie dalszą szkodę, to wtedy da życie za życie,

BG: tedy dasz duszę za duszę;

BB: zdrowie za zdrowie dać muszą.

BW-P: zapłaci życiem za życie,

BJW: odda duszę za duszę:

BT: odda życie za życie,

Żyjąca dusza będzie musiała zapłacić, jeśli będzie poniesiona dalsza szkoda, będzie musiała skończyć swoje życie.

2 Księga Mojżeszowa 21, 30. Słowo „napso”.

BW: Jeżeli jednak nałożono na niego okup, to da jako okup za swoje życie tyle, ile na niego nałożą.

BG: tedy da okup za duszę swoję,

BB: tedy taki ma okupić zdrowie swe jako mu skażą.

BW-P: to powinien zapłacić tyle, ile od niego zażądają.

BJW: da za duszę swoję cokolwiek zażądają.

BT:to winien za swoje życie dać taki okup, jaki mu nałożą.

A więc sprawa toczy się o życie i jakiś okup może uratować tą duszę od tego, żeby nie skończyła jeszcze swego życia na ziemi.

2 Księga Mojżeszowa 30, 12.

BW: Gdy będziesz liczyć Izraelitów, by dokonać spisu, każdy przy spisie złoży za swe życie okup Panu, aby nie spadło na nich nieszczęście.

BG: da każdy okup za duszę swą Panu, gdy je liczyć będziesz,

BB: każdy powinien będzie Panu dać okup zdrowia swego, gdy je zliczysz,

BW-P: każdy z nich złoży dla Jahwe okup za siebie,

BJW: da każdy okup za dusze swe Panu,

BT: każdy z nich złoży dla Jahwe okup za siebie,

A więc ten zasób słów określający duszę nie sięga chyba 10 słów, którymi tłumacze operują oddając to słowo. Przez to możemy zobaczyć, że te słowa w miarę oddają znaczenie słowa „dusza” w języku polskim. Kiedy teraz Jonatana boli ząb, to strapiona jest jego dusza, a kiedy ból minie dusza jego będzie szczęśliwa. Inaczej, teraz jesteś strapiony, a gdy ból ustanie będziesz szczęśliwy.

2 Księga Mojżeszowa 30, 15. Jest tu słowo „napsotekem”.

BW: Bogaty nie da więcej, a ubogi nie da mniej niż pół sykla jako dar ofiarny dla Pana, na okup za wasze życie.

BG: dla oczyszczenia dusz swoich.

BB: gdy będą składać Panu okup od osób swoich.

BW-P: jako okup dla Jahwe za siebie.

BT: aby złożyć ofiarę Panu na przebłaganie za swe życie.

 2 Księga Mojżeszowa 30, 16. To samo słowo „napsotekem”. Również oddawane jest jako „życie, dusza”. A więc słowa „życie, dusza” pojawiają się najczęściej w określeniu słowa „dusza”. Kiedy łączymy te dwa słowa, powstaje określenie „dusza żyjąca”, które dokładnie oddają przesłanie tego.

 2 Księga Mojżeszowa 31, 14. Słowo „han nefez”.

BW: Przestrzegajcie więc sabatu, bo jest dla was święty. Kto go znieważy, poniesie śmierć, gdyż każdy, kto wykonuje weń jakąkolwiek pracę, będzie wytracony spośród swego ludu.

BG: wytracona będzie dusza jego, z pośrodku ludu swego.

BB: będzie wygładzon z pośrzód ludu swego.

BW-P: będzie wyłączony ze swojej społeczności.

BJW: zginie dusza jego z pośrodku ludu swego.

BT: będzie wykluczony ze swojego ludu.

Dusza będzie wytracona, usunięta, nie pozwoli się jej chodzić pomiędzy żyjącymi. A więc, gdybyśmy żyli w tamtych czasach i zrobili coś, co jest niezgodne z Bożym prawem, złamalibyśmy je w taki sposób, za co grozi kara śmierci, to nasza dusza byłaby usunięta spośród żyjących, inaczej, nasze życie zostałoby skończone. Nie mielibyśmy udziału w tym, co dzieje się pod słońcem. Jeśli łączymy to z „dusza żyjąca”, to możemy zobaczyć, że kiedy człowiek umiera, uchodzi z niego dusza, lub inaczej, uchodzi z niego życie. Kiedy zostaje wzbudzony, wraca do niego dusza, albo wraca życie i człowiek albo kończy, albo dalej żyje.

Będziemy czytać w Słowie Bożym, że kiedy smakuje nam jakiś pokarm, to nasza dusza jest taka zadowolona, że jemy coś dobrego. Dusza nie ma rozerwalności z tym ciałem.

A więc wytracona dusza, zabita dusza, usunięta dusza, zginie dusza. Tak zamyka się nam 2 Księga Mojżeszowa w tych iluś słowach mówiących o duszy. Nieustannie widzimy to samo. Nie ma podziału, że w części Biblii wyraża się w taki, w innej części w inny sposób. Idąc dalej przez Biblię zobaczymy, że łączy się to z tym samym, aż dojdziemy do tego, że wszyscy powiemy, że już wiemy. „Nasza dusza jest już tak znużona słuchając o niej, że my już naprawdę wiemy.” Zobaczymy też, że tych miejsc jest kilkaset. Cały czas idziemy według słowa, które po hebrajsku mówi o duszy, czy też kiedy przejdziemy na Nowy Testament, będzie to w języku greckim.

Łączy się to z życiem naszym tutaj i raduj się duszo, póki masz czas. Nie trać swego czasu. Wykorzystuj czas i pamiętaj, że Ten, który nas ożywił swoim tchnieniem, chce, żebyśmy do Niego należeli całym sobą, abyś nie straciła się duszo w rzeczach tego świata, ale byś mogła myśleć nieustannie o tym, który chce odwrócić naszą uwagę od tego co ziemskie do tego co niebiańskie, żeby przywrócić nam prawdziwy kierunek z powodu którego zostaliśmy stworzeni przez Boga i ożywieni.

Dokładnie my jesteśmy duszą żyjącą. I dla mnie i dla ciebie jest to ważne, że walka toczy się o to, gdzie pójdzie nasze życie, gdzie pójdziemy my, jako dusza żyjąca. Na co możemy liczyć, kiedy umrzemy? Dobrze, kiedy zdajemy sobie sprawę, że bitwa toczy się o nas, a nie o coś nie materialnego, nie wiadomo dokładnie o co. Muszę mieć świadomość, że bitwa toczy się o mnie. To ty i ja poniosę odpowiedzialność przed Bogiem. My jesteśmy skłonni poprzez pewne rzeczy odkładać ciężar win na coś innego, tak jakobyśmy to nie my byli winni tylko jakaś dusza w nas jest winna. „Gdyby była lepsza, to może byłoby inaczej. My nie mamy takich potrzeb, ale ona ma takie potrzeby.” Próbujemy zawsze składać winę na coś, na kogoś. Musimy wiedzieć, że jeśli grzeszymy to my grzeszymy nieposłuszeństwem wobec Boga, niechęcią do Jego przykazań, chodzeniem własnymi drogami jako dusza żyjąca. Z chwilą kiedy staliśmy się jako jedyny przedstawiciel dusz, stworzeni na obraz i podobieństwo Boże, abyśmy mogli panować nad wszystkimi innymi, od tej chwili nasza odpowiedzialność jest o wiele większa, bo komu więcej dano od tego więcej się wymaga. (...)