Jan 14:23

Kolejne wersety związane z duszą:

1 Mojżeszowa 17, 14. Tu pojawia się znowu słowo „han nefez”.

BW nie wpisuje tego słowa „dusza”, tłumaczy:

będzie wytępiony z ludu swego,

BG: będzie wytracona dusza ona z ludu swego;

BB też nie używa tego słowa „dusza”:

ten będzie wygładzon z ludu swojego

BW-P też nie używa tego słowa „dusza”:

niech będą wyłączeni z waszej społeczności.

BJW: będzie wygładzona dusza ona z ludu swego

BT: taki człowiek niechaj będzie usunięty ze społeczności swojej

A więc można powiedzieć, że Biblia Gdańska stara się za każdym razem używać tego słowa „dusza” w swoich tłumaczeniach, nie starając się zastąpić tego innym słowem. Wiadomo, że to chodzi o człowieka. Niektóre przekłady używają już większej dowolności, uznając, że nie ma potrzeby wpisywania tego słowa, podczas, gdy Gdańska niezmiennie używa. Mogłaby też przetłumaczyć: „będzie wytracony z ludu swego”, lecz używa tego słowa, skoro jest ono w Biblii. Tłumaczy: „będzie wytracona dusza ona”. Biblia Jakuba Wujka również używa tu słowa „dusza”. Tysiąclatka wstawia w to miejsce słowo „człowiek”.

1 Mojżeszowa 19, 17. Tu jest słowo „napseka”.

BW wstawia tu słowo „życie”: Ratuj się, bo chodzi o życie twoje!

BG: zachowaj duszę twoję

BB - na to słowo tłumacz wstawia wyraz „zdrowie”: Jesliż chcesz zachować zdrowie twe

BW-P: Uważaj, chodzi o twoje życie!

BJW: Zachowaj duszę twoją

BT: Uchodź, abyś ocalił swe życie.

Nadal jest tłumaczenie: „dusza, życie” i pojawia się nowe słowo „zdrowie”. Czy można odnieść to do tego samego słowa? Zobaczymy, że można wiele rzeczy można odnieść do tego słowa. Taki jest zakres działania duszy.

1 Mojżeszowa 19, 19. Tu jest słowo „napsi”.

BW: Oto sługa twój znalazł przychylność w oczach twoich i okazałeś wielką łaskę wobec mnie, zachowując mnie przy życiu. Lecz ja nie zdążę ujść w góry, zanim mnie nie dosięgnie nieszczęście i umrę,

BG: Oto teraz znalazł sługa twój łaskę w oczach twoich, i okazałeś obficie miłosierdzie twoje, któreś uczynił ze mną, zachowawszy duszę moję

BB: okazałeś znamienicie miłosierdzie swe przeciw mnie zachowywając zdrowie moje.

BW-P: przecież zechciałeś uratować mi życie.

BJW: któreś uczynił zemną, abyś zachował duszę moję:

BT: którą mi wyświadczyłeś, ratując mi życie:

Widzimy, że tłumacze trzymają się paru słów, którymi oddają słowo „dusza”.

Jakie masz już słowa użyte przez tłumaczy na słowo „dusza”? „Istota, zdrowie, życie, stworzenie, człowiek, służba, dobytek”. Te słowa mogą również pomóc nam bardziej zobaczyć to o czym rozmawiamy.

1 Mojżeszowa 19, 20. Tu mamy znowu słowo „napsi”.

BW: Choć jest ono małe, w nim ocalę życie.

BG: ( wszak małe jest, ) a będzie żywa dusza moja.

BB: tam ja teraz ujdę, abych tak zdrowia swego ratował.

BW-P nie używa słowa, tłumaczącego słowo „dusza”.

BJW: a będzie żywa dusza moja.

BT: Ja zaś będę mógł ocalić życie.

1 Mojżeszowa 27, 4. Jest tu nadal słowo „napsi”.

BW nie używa tego słowa.

BG:  I nagotuj mi potrawy smaczne, w jakich się kocham, i przynieś mi, a będę jadł, abyć błogosławiła dusza moja, pierwej, niż umrę.

BB nie używa tego słowa.

a błogosławił tobie, pierwej niż umrę.

BW-P: żebym ci mógł pobłogosławić, zanim umrę.

BJW: aby błogosławiła tobie dusza moja, niż umrę.

BT: abym ci pobłogosławił, zanim umrę.

1 Mojżeszowa 27, 19. Jest tu słowo „napseka”.

BW: Wtedy Jakub rzekł do ojca swego: Jestem Ezaw, twój pierworodny. Uczyniłem, jak mi kazałeś; wstań, proszę, siądź i jedz z łowów moich, aby błogosławiła mi dusza twoja.

BG: aby mi błogosławiła dusza twoja.

BB: abyś mi błogosławił

BW-P: a potem daj mi swoje błogosławieństwo.

BJW: aby mi błogosławiła dusza twoja.

BT: i pobłogosław mi!

1 Mojżeszowa 27, 25. Tu jest słowo „napsi”.

BW: Na to rzekł: Podaj mi, bym jadł z łowów syna mego, aby błogosławiła ci dusza moja.

BG: abyć błogosławiła dusza moja.

BB: abych ja tobie błogosławił.

BW-P: a potem udzielę ci błogosławieństwa.

BJW: abyć błogosławiła dusza moja.

BT: i abym ci sam pobłogosławił.

A więc niektórzy nie tłumaczą tego słowa, tylko przechodzą do osoby, która to wypowiada. Niektórzy zaś przytaczają to słowo.

1 Mojżeszowa 27, 31. Tu jest słowo „napseka”.

BW: Również on przyrządził smaczną potrawę i przyniósł ją ojcu swemu, i rzekł do ojca: Niech wstanie ojciec mój i nich je z łowów syna swego, aby mi błogosławiła dusza twoja.

BG: aby mi błogosławiła dusza twoja.

BB: abyś ty mnie błogosławił.

BW-P: a potem udziel mi swego błogosławieństwa.

BJW: aby mi błogosławiła dusza twoja.

BT: abyś mi udzielił błogosławieństwa!

1 Mojżeszowa 32, 30. Tu jest słowo „napsi”.

BW: a jednak ocalało życie moje.

BG: a zachowana jest dusza moja.

BB: a przedsiem żyw został.

BW-P: jednak ocaliłem moje życie.

BJW:  a zbawiona jest dusza moja.

BT: jednak ocaliłem me życie.

1 Mojżeszowa 34, 3. Tu jest słowo „napso”.

BW: Przylgnął jednak całą duszą do Diny,

BG:  I spoiła się dusza jego z Dyną,

BB: I przyłożył serce swe ku Dynie,

BW-P: Ale darzył też Dinę, córkę Jakuba, wielką miłością.

BJW: I spoiła się z nią dusza jego,

BT: I całym sercem pokochał Dinę,

Pojawia się nam tu następne słowo „serce”.

1 Mojżeszowa 34, 8. Występuje tu słowo „napso”.

BW: całą duszą przylgnął do córki waszej.

BG: przyłożył serce swe ku córce waszej;

BB: syn mój przyłożył serce swe ku córce waszej,

BW-P: całym sercem pokochał twoją córkę.

BJW: Dusza Sychem, syna mego spoiła się z córką waszą:

BT: całym sercem przylgnął do waszej dziewczyny.

A więc tutaj bardzo silnie pojawia się „serce”. Tłumacz wyraża, że tam gdzie chodzi o miłość, najbardziej widać w tym serce. Bije ono mocniej, lub mniej. Aby oddać przesłanie tego słowa tłumacze używają tu wyrazu „serce”, jako coś najbardziej odczuwalne w uczuciu miłości, przylgnięcia. Ale tu jest słowo „dusza”. A więc ona również ma przeżycia. To przylgnięcie duszą spotykamy również w innych miejscach Biblii.

1 Mojżeszowa 35, 18. Występuje tu słowo „napsach”.

BW: A gdy uchodziła z niej dusza, bo umierała,

BG: gdy wychodziła dusza jej,

BB: gdy dusza jej miała wynidź z ciała (bo tamże umarła),

BW-P: gdy uchodziło z niej życie –

BJW: A gdy wychodziła dusza jéj od boleści;

BT: gdy życie z niej uchodziło,

A więc to słowo „dusza”, „życie” coś może powiedzieć nam.

1 Mojżeszowa 36, 6. Tu jest słowo „napsot”.

BW:i wszystkich domowników swoich,

BG: i wszystkie dusze domu swego,

BB: ze wszytką czeladzią swoją,

BW-P: wziął swoje żony, synów i córki, wszystkich swoich domowników i cały dobytek,

BJW: i wszystkie dusze domu swego,

BT: całą czeladź swego domu,

Czy można tak nazywać dusze – czeladź, domownicy? Można. To jest normalne. To nie jest jakieś tajemne słowo. To jest bardzo proste słowo, dlatego tak prosto jest używane. Kiedy będziemy dalej patrzeć, to zobaczymy jeszcze jaśniej, jak jest to proste.

1 Mojżeszowa 42, 21. Jest tu słowo „napso”.

BW: bo widząc utrapienie duszy jego,

BG: bo widząc utrapienie duszy jego,

BB: bo widząc strapione serce jego,

BW-P: Patrzyliśmy, jak drżał o swoje życie,

BJW: widząc utrapienie dusze jego,

BT: patrząc na jego strapienie,

Widzimy, że dusza w tym przeżywa utrapienie. Słowo Boże mówi o utrapieniu, które dotyka się duszy. Możemy skonfrontować to z naszym osobistym doświadczeniem; co przeżywamy kiedy przychodzi utrapienie. Czy możemy powiedzieć wtedy: „trapi się dusza we mnie? Jestem strapiony. Życie me przeżywa utrapienie.” Jak wygląda nasza postawa wtedy? Jak wyraża się dusza wtedy? Znając Boga, zaczynamy wołać do Niego. Gdy nie znamy Boga, może szukamy pomocy u ludzi. Mamy rzeczywiste, osobiste doświadczenia, a więc to słowo odnosi się do naszej codziennej rzeczywistości. Dusza może być utrapiona, jak i szczęśliwa. Może chwalić Boga, albo szemrać.

1 Mojżeszowa 42,  21. To samo słowo „napso”.

BW: Gdybym więc teraz przyszedł do sługi twego, ojca mojego, a nie byłoby z nami chłopca, z którego duszą jest związana dusza jego,

BG: (ponieważ dusza jego jest przywiązana do duszy jego),

BB: którego on serdecznie jako duszę swą miłuje,

BW-P: do którego tak przylgnął on całym swoim sercem,

BJK: (ponieważ dusza jego zawisła na duszy tego),

BT; Gdybym więc teraz przyszedł do sługi twego, a mojego ojca, i nie byłoby z nami chłopca tak przez niego umiłowanego,

 1 Mojżeszowa 46, 15. Słowo „nefez”.

BW: wszystkich synów i córek jego było trzydzieści troje.

Brytyjka nie używa tu słowa „dusza”.

BG: wszystkich dusz synów jego, i córek jego, trzydzieści i trzy.

BB: A wszytkich osób, synów i córek jego było trzydzieści i trzy.

BW-P: Wszystkich razem synów i córek było trzydzieścioro troje.

BJW: wszystkich dusz synów jego i córek, trzydzieści i trzy.

BT Wszystkich tych osób, synów, jego córek, było trzydzieści trzy.

A więc występuje tu określenie „osób” i „dusz”.

1 Mojżeszowa 46, 18. Słowo „nefez”.

BW: razem szesnaście osób.

BG: szesnaście dusz.

BB: których ona Jakubowi szesnaście urodziła.

BW-P: wszystkich razem szesnaścioro dzieci.

BJW:  i te urodziła Jakóbowi, szesnaście dusz.

BT: a która ich urodziła Jakubowi - szesnaście osób.

Tłumacze używają słów „osoba”, „dusza”.

1 Mojżeszowa 46, 22. Słowo „nefez”.

BW: wszystkich osób czternaście.

BG: wszystkich dusz czternaście.

BB: A było ich wszytkich czternaście osób.

BW-P: razem czternaścioro - urodziła Jakubowi Rachel.

BJW:  wszystkich dusz czternaście.

BT: Wszystkich osób czternaście.

 1 Mojżeszowa 46, 25. Słowo „nefez”.

BW: wszystkich osób siedem.

BG: wszystkich dusz siedem.

BB: A było ich wszytkich siedm osób.

BW-P: Bilha urodziła Jakubowi łącznie siedmioro dzieci.

BJW: te urodziła Jakóbowi: wszystkich dusz siedm.

BT: Wszystkich osób siedem.

 1 Mojżeszowa 46, 26. Pojawia się tu słowo „han nefez”.

BW: Wszystkich osób, które przybyły z Jakubem do Egiptu i od niego pochodziły, oprócz synowych Jakuba, było razem sześćdziesiąt sześć.

BG: wszystkich dusz było sześćdziesiąt i sześć.

BB: sześćdziesiąt i sześć osób

BW-P: Wszystkich osób, - sześćdziesiąt sześć.  

BJW: Wszystkich dusz,

BT: było ogółem, oprócz żon synów Jakuba, sześćdziesięciu sześciu.

 Dzięki Bogu jesteśmy duszą żyjącą na tej ziemi, która sama z siebie żyć nie może. Jak zobaczymy, że jeszcze coś musiało się stać, by być duszą żyjącą. Bóg musiał tchnąć swój dech życia w nas, aby człowiek stał się duszą żyjącą. Beż tego tchnienia życia dusza nie może żyć.

 1 Mojżeszowa 46, 27. To samo słowo "han nefez".

BW: Wszystkich osób… było razem sześćdziesiąt sześć.

BG: Dusz

BB: Osób

BW-P:Osób

BJW: Dusz

BT: Osób

 I tak zobaczyliśmy słowo „dusza” w 1Księdze Mojżeszowej. Zostało ono przetłumaczone w ten sposób, że możemy zobaczyć już bardziej przejrzyście z czym łączy się to słowo w tobie, we mnie. Łączy się ze wszystkim, co przeżywamy, kim jesteśmy. Rozdzielenie następuje jedynie przez śmierć, kiedy tchnienie Wszechmocnego zostaje odebrane. Wtedy nie możemy już być zdrowi, przyjść na zgromadzenie, nie mamy już udziału w niczym, co dzieje się pod słońcem. Gdybyś żył teraz w tych czasach opisanych w 1Księdze Mojżeszowej, używałbyś tego słowa w normalny sposób: „wszystkich dusz, które przybyły”. To nie jest jakieś hasło. Dusza, osoba, istota oznaczają to samo. Czy czujesz się lepiej teraz duszo?

A więc 1 Księga Mojżeszowa przekazuje nam w ten sposób prawdę od stworzenia nas, od tego kiedy staliśmy się duszą żyjącą. I w taki sposób ci ludzie podchodzili do siebie nawzajem. Jeśli ktoś miał dobytek, a w tym dobytku było trzydziestu sług, to określało się, że ten człowiek miał 30 dusz do służby dla siebie. Również, tak jak czytaliśmy, stworzenie, które nazywa się zwierzę też jest duszą żyjącą. Pies na przykład, kiedy narozrabia, to chowa się, albo głowę spuszcza. Kiedy cieszy się, merda ogonem ta dusza. Kiedy wyraża strach, kładzie się płasko na ziemi, wiedząc, że właściciel może za chwilę przetrzepać skórę. Potrafi też udawać, że nie wie o co chodzi. (...)