zgr.24.06.2026r Marian - Doświadczenie złoczyńcy na krzyżu i nasze w Jezusie Chrystusie

zgr.24.06.2026r Marian - Doświadczenie złoczyńcy na krzyżu i nasze w Jezusie Chrystusie

 

Zanim zaczniemy się modlić, chciałbym żebyśmy mogli skorzystać z tej możliwości i trochę podkarmić się Bożym Słowem, trochę umocnić teren modlitwy, abyśmy żarliwie wołali do Boga o to, co Bogu jest miłe, a nam konieczne.

1Mojżeszowa 3,22-24: „I rzekł JESTEM Bóg: Oto człowiek stał się taki jak jeden z nas: zna dobro i zło. Byleby tylko nie wyciągnął teraz ręki swej i nie zerwał owocu także z drzewa życia, i nie zjadł, a potem żył na wieki! Odprawił go więc JESTEM Bóg z ogrodu Eden, aby uprawiał ziemię, z której został wzięty. I tak wygnał człowieka, a na wschód od ogrodu Eden umieścił cheruby i płomienisty miecz wirujący, aby strzegły drogi do drzewa życia.”

Bóg w ten sposób oddzielił nas od możliwości skorzystania z tego drzewa żywota i żebyśmy mogli żyć wiecznie. Zamknął nam dostęp do tego miejsca i człowiek już nie mógł tam wejść. Wcześniej Adam i Ewa mogli swobodnie poruszać się w raju, cieszyć się społecznością z Bogiem. Był to niesamowity, chwalebny czas, ale został zepsuty i w tym momencie zostało to uczynione, żeby człowiek nie mógł już dostać się tam.

Ewangelia Łukasza 23, 34-43: „A Jezus rzekł: Ojcze, odpuść im, bo nie wiedzą, co czynią. A przy dzieleniu się Jego szatami rzucali losy.A lud stał i przyglądał się. Przełożeni zaś naśmiewali się, mówiąc: Innych ratował, niechże ratuje samego siebie, jeżeli jest Chrystusem Bożym, tym wybranym.Szydzili z niego także i żołnierze, podchodząc do Niego i podając Mu ocet winny,i mówiąc: Jeżeli Ty jesteś królem żydowskim, ratuj samego siebie.Był też i napis nad Nim: Ten jest królem żydowskim.Tedy jeden z zawieszonych złoczyńców urągał mu, mówiąc: Jeśli Ty jesteś Chrystusem, ratuj siebie i nas.Drugi natomiast, odezwawszy się, zgromił tamtego tymi słowy: Czy ty się Boga nie boisz, choć taki sam wyrok ciąży na tobie?Na nas co prawda sprawiedliwie, gdyż słuszną ponosimy karę za to, co uczyniliśmy, Ten zaś nic złego nie uczynił.I rzekł do Jezusa: Właścicielu, wspomnij na mnie, gdy wejdziesz do Królestwa Twego.I rzekł mu Jezus: Zaprawdę, powiadam ci, dziś będziesz ze mną w raju.”

Oto droga została otwarta dla mnie i dla ciebie. To co zostało zamknięte, z powrotem zostało otwarte w Chrystusie Jezusie i możemy wracać tam, gdzie powinniśmy być cały czas. Tego miejsca nigdy nie powinniśmy stracić. Ten złoczyńca słyszy te właśnie Słowa: „Dziś będziesz ze Mną w raju”. Jezus mówi, że On jest Drzwiami, On jest Drogą, On jest Prawdą. Co to dla ciebie znaczy? Droga zamknięta, cheruby pilnują, nikt nie może nawet tam dostać się, nie można nawet odnaleźć tego miejsca.

Jezus po raz pierwszy mówi do tego właśnie złoczyńcy, składając mu pełną obietnicę: „Zaprawdę, powiadam ci, dziś będziesz ze Mną w raju.” To jest też dla nas niesamowite, że ten złoczyńca w sumie jest pierwszym, który wchodzi w to miejsce chwały. Przypominają mi się te Słowa Jezusa, że ostatni będą pierwszymi. Ten złoczyńca na krzyżu nie był w ogóle godzien tego, żeby otrzymać tak potężne Słowa od Jezusa Chrystusa. Nie był ukrzyżowany za jakieś proste rzeczy. Był ukrzyżowany za ciężkie przestępstwa. I na krzyżu zmieniło mu się myślenie. Wcześniej szydził razem z tym drugim, a w trakcie zmieniło mu się myślenie i uwierzył, że Jezus jest Chrystusem. I przez tą wiarę osiągnął niesamowity sukces. Otrzymał Słowa, których w żaden sposób nie mógłby otrzymać, jeżeli pozostałby pod zakonem. Co to więc znaczy, kiedy taki złoczyńca, nic w sumie nie zrobił; to jest tylko jedna chwila, krótki czas. Ten człowiek na krzyżu nawraca się, skierowuje do Jezusa i ma zrozumienie, że Jezus jest Tym, Który idzie dalej, jest prawdziwym Królem, prawdziwym Zbawicielem. I tylko przez to, że uznaje Jezusa jako swego Zbawiciela i prosi Go o to, by pamiętał o Nim, gdy wejdzie do Swego Królestwa, otrzymuje Słowa, które są niesamowite. Wszyscy chcielibyśmy usłyszeć je na końcu swojej ziemskiej wędrówki. Tak jak wejść do radości Właściciela swego, tak wejść tam, gdzie jest miejsce dla wszystkich, którzy przez wiarę w Jezusa Chrystusa otrzymali od Boga przebaczenie wszystkich swoich win.

I co się tam dzieje? Chrystus umiera na tym krzyżu szybciej niż ten złoczyńca. A więc ten złoczyńca jest na przełomie dwóch przymierzy. Kiedy był ukrzyżowany, był jeszcze w pierwszym przymierzu, ale kiedy Chrystus umarł, został przeniesiony do drugiego przymierza. A w drugim przymierzu już nie pod zakonem, ale z łaski. Testament jest ważny od chwili śmierci tego, który sporządził ten testament. Kiedy więc Jezus umarł, zaczął obowiązywać Nowy Testament. I ten człowiek osiąga to poprzez przyjęcie Jezusa jako swojego Zbawiciela; osiąga prawo, niesamowite prawo. Można powiedzieć, że tylko chwilę popracował. Przez chwilę temu drugiemu złoczyńcy powiedział wobec wszystkich: „My zaprawdę jesteśmy tu sprawiedliwie ukrzyżowani, ale On za co?” I powiedział przy wszystkich: „Jezu wejrzyj na mnie”. Wystawił się więc sam w tym momencie na szyderstwa, na kpiny. Dla wszystkich to byłby niesamowity żart, że jeden ukrzyżowany, drugi ukrzyżowany i  jeden ukrzyżowany w drugim ukrzyżowanym pokłada nadzieję, że będzie żyć jeszcze dalej. Niesamowite co tam się działo. Mamy więc ten niesamowity przełom i zwróćcie uwagę, jak niewiele potrzeba było temu człowiekowi, aby przez te Drzwi wejść do raju.

Raj jest miejscem czystym. Kiedy Chrystus umarł na krzyżu, Krew Syna Bożego oczyściła tego człowieka z wszystkich jego grzechów i dzisiaj on był już czysty, dzisiaj był on już w raju, poprzez oczyszczenie był już w raju. Nie był w gronie grzeszników, nie był w gronie bezbożników, był w gronie oczyszczonych i krótko trwało to jego pielgrzymowanie; połamali mu golenie, udusił się, zasnął. Gdy Chrystus będzie wracał po Swój lud, będzie wśród tych, którzy wyjdą Mu naprzeciw. Chwała Bogu! Skorzystał z tego, co do niego dotarło. To Ojciec przyprowadził go do Swojego Syna, to Ojciec objawił temu złoczyńcy, że to jest Jego Syn Umiłowany. To Ojciec dał mu tą możliwość, a Jezus przyjął go.

Ile więc trzeba, żeby przyjść do Jezusa i stać się uczestnikiem raju? Ile trzeba, żeby doznać raju już na ziemi, żeby doznać oczyszczenia z wszystkich swoich grzechów? Ile trzeba? Ten człowiek spojrzał z wiarą na Jezusa ukrzyżowanego, tak jak ci, którzy wcześniej patrzyli na tego węża miedzianego. Spojrzał z wiarą i wszystkie te grzechy zostały z niego zdjęte. Co jest więc takiego niesamowitego w Ewangelii, że tylu ludzi przez tyle pokoleń przybiegało do Jezusa Chrystusa, aby uratować się, aby skorzystać z tej łaski, z tego czasu niesamowitej łaski. Jezus mówi w Księdze Objawienia, że zwycięzcy będą spożywać tam z drzewa żywota.

Kto to jest zwycięzca? Zwycięzca to jest ten, kto przez Jezusa Chrystusa wyjdzie z mocy człowieka, a wejdzie w moc Boga. To jest zwycięzca. W starym przymierzu działo się to w mocy człowieka. Bóg dodawał otuchy, dawał objawienie, wskazywał, ale to człowiek miał to wykonywać. A tu przechodzimy do mocy Boga. I wtedy staje się dla nas czymś niesamowitym to, że Bóg przyjmuje nas, by nas oczyścić, aby nas uwolnić, aby nas zbawić. Kiedy mamy tą świadomość, że Chrystus jest Zbawicielem, i że zbawienie polega na tym, że przyjmuję Go przez wiarę i w Jego Imieniu mam odpuszczenie grzechów, przebaczenie, pojednanie z Ojcem; wszystko to jest teraz umiejscowione w Chrystusie. Kiedy mogę więc korzystać z tego wszystkiego, co do mnie czy do ciebie przyszło, to najgłupszą rzeczą, jaką mógłbym zrobić, to robić to, co robiła Ewa i Adam w raju, kiedy zgrzeszyli – chować się przed Bogiem. Najgłupszą rzeczą, jaką mogę robić dzisiaj, to powtarzać to, co zrobił Adam i Ewa gdy zgrzeszyli - chować się przed Bogiem, ukrywać się przed Bogiem, swoimi słowami zasłaniać rzeczywistość, zmieniać to, co naprawdę dzieje się ze mną, czy dzieje się z tobą i próbować przedstawić to inaczej, tak jak my byśmy chcieli, to znaczy kłamać, nie przyznawać się do tego, co naprawdę dzieje się w tobie czy we mnie dzisiaj.

Bo skoro Jezus przyszedł zbawić grzeszników, a Paweł mówi, że on jest z nich pierwszy, to znaczy, że Jezus nie jest przeciwko nam, że On nie chce oskarżać nas jako grzeszników. On chce nas zbawić, uratować. Najgłupszą więc rzeczą, jaką moglibyśmy robić to, żeby chować się przed Bogiem w świecie, w rzeczach świata, w krzakach tego świata, kiedy można dać się zbawić Temu, który potrafi zbawić każdego. Skro zbawił takiego grzesznika jak Saul z Tarsu i Saul z Tarsu jako już apostoł mówi, że ja jestem przykładem. Takiego Zbawiciela nikt nie miał i nie będzie miał, jak dostaliśmy w Jezusie Chrystusie. On może zbawić każdego grzesznika. Zobaczcie, zbawił mnie, mordercę chrześcijan; tępiłem, walczyłem z Jezusem i z Jego ludem, a On zbawił mnie, tym bardziej was może zbawić. Takiego grzesznika na krzyżu mógł zbawić. Nie miał problemu by przebaczyć temu grzesznikowi i oczyścić go, bo przecież umarł za grzechy całego świata. A więc najgłupszą rzeczą byłoby się ukrywać, nawet ukrywać się w modlitwach i prosić o jakieś rzeczy, kiedy tak naprawdę potrzebujesz o wiele więcej otwarcia przed wspaniałym Zbawicielem. Nie kamuflować, nie udawać; można modlić się o cały świat, można modlić się o wiele rzeczy, ale nie poprosić po prostu: Zbaw mnie, uratuj mnie, wiem w jakim jestem stanie! Ty wiesz i ja, każdy z nas zna swój stan bardzo dobrze. Duch wie o nas wszystko. Możesz udawać, grać rolę, ale twój duch i tak wie, że to jest nieprawdziwe. Możesz dać się samemu czy samej oszukiwać, że uwierzysz już naprawdę, że jesteś taki a nie taki. Ale to nie zmienia rzeczywistości. Na sądzie i tak będziesz takim, jakim jesteś, jaką jesteś. A skoro sąd nad nami może  dzisiaj odbywać się, to głupie by było uciekać z sali sądowej i chować się, i mówić: Ze mną jest wszystko dobrze, ze mną jest wszystko dobrze, ze mną nie ma problemu, zajmijcie się innymi. Ale to, czy jest dobrze, to pokazuje czy to jest Chrystus w nas czy nie. To pokazuje czy jest dobrze. Zbawiciel chce zbawić, chce uratować.

Dlatego zgodzenie się na grzech w swoim życiu, mając świadomość mocy Krwi Jezusa Chrystusa, jest tragiczną w skutkach zgodą. Jeżeli zgadzasz się na grzech w swoim życiu, to jest tragiczna zgoda, zgadzasz się na coś naprawdę tragicznego dla ciebie, bo Jezus przyszedł po to, żebyśmy przestali grzeszyć. On jest prawdziwym Zbawicielem; kto w Nim nadzieję pokłada, nie będzie zawstydzony. To właśnie wiara w Zbawiciela, która umyka, powoduje, że zgadzasz się na swoje ułomności, chociaż one nie tyle są ułomnościami, co grzechami. I uważasz, że tak już jest i tak będzie. Ale Słowo Boże wyraźnie mówi, że dzieci Boże nie grzeszą, dzieci diabła grzeszą. Jeżeli ktoś zgadza się na grzeszenie, to zgadza się na to, by być dzieckiem diabła. A jeżeli ktoś potrzebuje Zbawiciela i wzywa Go; tak jak i Dawid w Starym Testamencie nieustannie wzywał Boga dzień i noc: Boże, naucz mnie, nie chcę żyć wbrew Tobie, naucz mnie Twoich rozkazów. Ten Król, który mógłby robić różne rzeczy w świecie, wołał dniem i nocą: Naucz mnie. Bóg nauczył go, nie ominął go. Jak ty potrzebujesz, jak ja potrzebuję Zbawiciela dzisiaj? Jak my potrzebujemy, żeby On zmieniał nas na to, co jest potrzebne, abyśmy mogli stanąć przed Ojcem i zostać tam na wieczność? On po to właśnie przyszedł, by nas zmienić. Ojciec posłał Syna, żebyśmy byli zmienieni na obraz Jego Syna.

Rozumiecie, kiedy wierzysz w to i widzisz to przebaczenie, i widzisz Jezusa, który nie jest twoim wrogiem, ale nie zgodzi się na grzech w swoim życiu, ponieważ grzech oddziela cię od wieczności. Jeżeli ty nie będziesz do Niego wołać i potrzebować Go każdego dnia, to kogo ty naprawdę potrzebujesz, z czego czerpiesz swoje zadowolenie, czy ze świata, czy z czegokolwiek. W świecie nawet ludzie wierzący szukają swego zadowolenia. Ale przecież Jakub pisze, że wrogiem Boga staje się ten, kto w świecie szuka przyjaźni.  Świat nie jest domem naszym, my tu jesteśmy tylko przechodniami. Naszym najlepszym, najwspanialszym, najcudowniejszym doświadczeniem jest to, że stanął przed nami Chrystus, że możemy poznawać prawdziwego Zbawiciela, prawdziwego Zbawiciela, który miłuje nas, który przyszedł przebaczyć nam. Nie chce wypominać nam, nie chce się upominać. Chce, żebyśmy w Niego wierzyli i w Nim całą nadzieję położyli, a wtedy twoja modlitwa zamieni się w prawdziwe wołanie do Zbawiciela, w prawdziwe mówienie Jezusowi o tym, czego potrzebujesz i nie zmarnujesz ani sekundy czasu modlitwy. Będziesz wiedzieć, że nie masz wstydu dzisiaj jako człowiek, by wołać do Boga o ratunek. Wstydziłbyś się nie wołać o ratunek, skoro wiadomo, że Go potrzebujesz. To tak jak byś już był doskonały czy doskonała i nie potrzebujesz Zbawiciela, nie musisz już wołać o siebie; no teraz wołasz o kogoś tam. Nie. Cały czas potrzebujesz wołać o siebie. I Paweł wołał o siebie, szukał oczyszczenia i dążył do niego, wiedział, że to oczyszczenie może mieć tylko w Jezusie Chrystusie.

Kiedy więc patrzymy na to i widzimy, to mogę powiedzieć i ty też tak, jak napisane jest w Psalmie 14: „Głupi rzekł w sercu swoim: Nie ma Boga”. A ja mogę powiedzieć, że w nowym przymierzu głupim jest każdy, który uważa, że Bóg sobie z nim nie poradzi, który nie wierzy, że Jezus Chrystus da radę; który pozwolił diabłu otumanić się i uwierzył, że Jezus nie da rady, a więc musi być tak jak jest. Głupi rzekł w sercu swoim: Jezus nie da rady, a więc muszę pozostać grzesznikiem. Ale mądry rzekł: Jezus we wszystkim da radę, nie muszę zostać grzesznikiem, On mnie wyzwoli, On wyprowadzi mnie, ale będę do Niego wołał. Jezus powiedział: „Przyjdźcie do Mnie wszyscy spragnieni i obciążeni, Ja wam dam odpocząć.” Wołajcie i nie bądźcie skorumpowani, żeby nie wołać, żeby udawać, że jest lepiej. Jeżeli jest gdzieś źle, to nie jest skrępowaniem wołać dzisiaj: Zbaw mnie, uratuj mnie od mojego ja, od moich nastawień, od moich pożądliwości, od moich zawiści, od moich złości! Słowo Boże mówi wyraźnie, Paweł pisze: Tego, co w górze szukajcie, a umartwiajcie to, co ziemskie jest w was. On nie mówi: Zachowujcie się, jakbyście byli święci, udawajcie, że wszystko jest w porządku. On mówi: Nie, macie problem, musicie go rozwiązać, Jezus przyszedł aby wam pomóc. Dlatego patrząc tam, na Tego w górze, spodziewamy się Jego pomocy na dole, że On pomoże wygrać nam. Ale jeżeli powiesz sobie: Trudno, ten grzech musi być w moim życiu, bo tak jest i koniec; to odebrałeś czy odebrałaś chwałę Jezusowi. Jesteś głupi, jesteś głupia. Albo ja jestem głupi, jeżeli uważam, że grzech ma prawo mieszkać we mnie, kiedy Zbawiciel był już na ziemi i ukrzyżowany został za ten grzech, aby mnie z tego grzechu uwolnić. Chwała Jezusowi!  Nie musisz zostać w żadnym grzechu. Jedyne co, to musisz wyjść z tego, w czym wróg zasklepił cię i nie pozwala ci naprawdę wołać do Jezusa.

Ludzie czynią sobie nawzajem wiele krzywdy dlatego, że nie wołają do Jezusa o to, by zbawił ich od tego, by krzywdzić innych. Jan pisze w tym samym Liście, że jeżeli zgrzeszymy, mamy Orędownika w niebie, Jezusa Chrystusa, który wstawia się za nami, abyśmy nie pozostawali w tym, bo pisze, że kto zgrzeszy, niech wyzna, niech przyzna się Bogu. Chwała Bogu, że jest łaska. Jest dzień łaski, dzień nadziei, dzień miłosierdzia. Dlaczego mielibyśmy zmarnować go i obrócić go znowuż w to samo i schować się w krzakach swoich ludzkich zasłonek, i myśleć, że Bóg nie widzi. On wszystko widzi, a jednak daje czas łaski.

Jeszcze tak przyszło do mnie z tym słowem, że nikt z nas nie jest tak ciekawy, żebyśmy na siebie bardziej patrzyli niż na Chrystusa. Nikt z nas nie jest tak ciekawy, żeby zająć miejsce Chrystusa. Dlatego nie zasłaniajmy Chrystusa sobą, swoim ja, swoimi takimi czy innymi humorami czy nastawieniami. Nie zasłaniajmy Chrystusa, niech będzie Go widać, bo godzien jest by było Go widać. Módlmy się o to, by było Go widać w nas i pośród nas, abyśmy nie lękali się, żeby On mógł swobodnie przychodzić tu. Tak jak wcześniej Bóg przychodził w ogrodzie Eden do Adama i Ewy w tym porannym powiewie i oni cieszyli się, Bóg cieszył się, wszyscy cieszyli się. A potem już nie, już schowali się, już byli przestraszeni. Może ty boisz się. Ale bój się tak Boga, by dać się uratować, a nie chować.

A więc zwycięzca to ten, który wyjdzie z mocy człowieka i wejdzie w moc Boga, który nie będzie już ratować się mocą człowieka, ale mocą Boga. I będzie poznawać prawdę Ewangelii, co Bóg mówi do tych, którzy ratują się w Jego Synu. Jakie Słowa skierowuje ten Wszechmogący Stwórca do tych, którzy ratują się w Jego Synu. Jakie to są miłe Słowa, jakie przyjemne, jakie pełne miłości i społeczności. Bóg nie chce jej ponownie tracić przez to, że my znowu zaczniemy po ludzku, swoimi siłami podejmować to. Jezus powiedział, że beze Mnie nic nie jesteście w stanie zrobić. Powiedział, że człowiek nie może sam siebie uratować, ale Bóg może uratować człowieka. I Bóg rozpoczął to ratowanie posyłając nam Syna. Nie zmarnujmy tej potężnej szansy, którą dostaliśmy w Chrystusie Jezusie. Nie dajmy wprowadzić się w głupotę, nie wierzmy diabłu, że musi być źle. Wierzmy Bogu, musi być dobrze, bo Bóg postanowił i Bóg dał Syna, aby było dobrze, abyśmy żyli w dobru Jego, abyśmy radowali się, budowali nawzajem, abyśmy mogli prawdziwie nazywać grzech grzechem. Jeżeli by zgrzeszył ktokolwiek z nas, jeżeli trwamy w Chrystusie, w oczyszczeniu Jego Krwią, to mamy Orędownika w niebie, On wstawia się za nami; jak już mówiłem. To jest – jeśli by ktoś zgrzeszył. Nie tak, że grzesząc cały czas mamy Orędownika w niebie. A więc nasze życie jest zbawiane, ratowane. Chwała Bogu! Zbawiciel zbawia od każdego grzechu. Ale wierz w Niego, otwórz się na Zbawiciela, ratuj się w Zbawicielu! Co ludzie o tobie powiedzą, to nie jest tak ważne. Ważne, co Jezus będzie teraz widział wobec ciebie, że ty się ratujesz, że wierzysz w Niego, masz nadzieję w Nim. Nie tak, że grzech; no nie, nie mogę przyjść, bo Jezus urazi się na mnie. Przychodź z wszystkimi grzechami; przychodzili do Niego grzesznicy, On nie urażał się. Siedział z nimi, rozmawiał z nimi, mówił im ewangelię, wspierał ich, żeby mogli uratować się. Dlatego nieustannie potrzebujemy Chrystusa Jezusa, potrzebujemy, aby do Niego należeć.

I wtedy są te niesamowite Słowa z Listu do Rzymian 3, 23-26: „Gdyż wszyscy zgrzeszyli i brak im chwały Boga, I są usprawiedliwieni darmo, z łaski Jego, przez odkupienie w Chrystusie Jezusie, Którego Bóg ustanowił jako ofiarę przebłagalną w krwi Jego, skuteczną przez wiarę, dla okazania sprawiedliwości swojej przez to, że w cierpliwości pobłażliwie odniósł się do przedtem popełnionych grzechów, dla okazania sprawiedliwości swojej w teraźniejszym czasie, aby On sam był sprawiedliwym i uznającym za sprawiedliwego tego, który jest z wiary Jezusa Chrystusa.”

To Bóg czyni sprawiedliwymi, to Bóg oczyszcza, to Bóg daje Swego Ducha, abyśmy nowe życie prowadzili. Wszystko to jest niesamowicie od Boga. Nie muszę więc obawiać się i lękać. Jeżeli Bóg jest moją nadzieją i w Nim pokładam nadzieję, to On przeprowadzi mnie. Jeżeli szukam w Bogu pomocy, kiedy widzę w sobie ułomność, On wyprowadzi mnie z tej ułomności, ciebie też, bo On nie chce śmierci grzesznika, ale chce by każdy grzesznik upamiętał się, inaczej zmienił myślenie i dał się zbawić, dał się ratować.

Daj się ratować! Jesteś jak na oceanie, topisz się w świecie ciemności. Wszyscy próbują cię złapać, abyś nie wyszedł czy nie wyszła z tego świata, a ty możesz wydostać się z tego w Jezusie Chrystusie. On może cię uratować. Tam nikt nie ratuje się, tam wszyscy giną, jeden drugiego wciąga w grzech, w kolejny grzech, wszyscy nawzajem pomagają sobie zgubić się. A ty szukasz pomocy w Jezusie i wydostajesz się z tego całego zepsutego świata. Daj się zbawić, daj się uratować, bądź szczery, bądź szczera, Bóg ze szczerymi obchodzi się szczerze. Nie zakładaj maski, zdejmij ją. Lepiej dzisiaj uwolnić się od tego, korzystać z łaski i oczyszczenia, i wejść do domu Ojca, niż pozostać kimś, kto udaje kogoś, kim nie jest i zginąć w gehennie. Możesz być pewny, że gdy klękasz na kolana, wyznajesz swoje grzechy, przyznajesz się do swoich grzechów, Bóg cię wysłucha w stu procentach. Kiedy później będziesz prosić o różne sprawy, Bóg cię wysłucha w stu procentach, bo On wysłuchuje tych, którzy są sprawiedliwi.

Tu więc nie chodzi o walkę w swojej mocy. Paweł mówi: Walczyłem w swojej mocy, ale i tak zawsze  wychodziło, że popełniłem zło. Ale kiedy podjąłem to w Chrystusa mocy, wygrałem, okazało się to słabsze od Chrystusa. Bierzemy to więc przez wiarę, a nie przez widzenie. Przez wiarę ten złoczyńca zobaczył w Jezusie swego Zbawiciela, zobaczył Króla królów, Syna Bożego i wygrał, okazał się zwycięzcą. To było jego zwycięstwo, uwierzył w Jezusa i w Nim położył całą swoją nadzieję i tak wygrał. Jeżeli więc chcemy wygrać i chcemy być swobodnymi ludźmi, to koniecznie potrzebujemy całą nadzieję położyć w Chrystusie Jezusie. Szkoda każdego; pisał o tym Piotr, Jan, Paweł, wszyscy pisali, którzy by uwierzywszy, odwrócili się od tej nadziei, od Chrystusa do świata i zaczęli w świecie odnajdować zadowolenie.

Dziękuję Bogu za to, że Bóg skierowuje uwagę moją, twoją na Jezusa. To jest jedyne zadowolenie każdego, kto daje się zbawiać. Zbawiciel jest jedynym zadowoleniem. Z Niego czerpiemy całe szczęście i zadowolenie, że możemy być ratowani na tej przeklętej ziemi, gdzie tylu ludzi odstąpiło od Chrystusa, odstąpiło od Boga, podeptali po tej Ofierze, i czuli się świetnie, że teraz mogą żyć po swojemu. Słyszałemosobiście jak pewna osoba kpiła ze mnie, że ja nie mogę pójść na to, na co idzie ta osoba. Obłęd, ale ja nie potrzebowałem. Ta osoba szła na światowe imprezy. Nie potrzebowałem. Ty też nie potrzebujesz tej radości. Potrzebujesz radości w Jezusie, to jest twoja radość, kiedy jesteś zbawiany, zbawiana, kiedy chodzisz w szczęściu, że padła kolejna forteca, zostało zburzone kolejne miejsce, gdzie wróg sprawiał, że nie mogłeś, nie mogłaś miłować, nie mogłeś, nie mogłaś przebaczać, musiałeś gdzieś chodzić znękany, zbity, zbita przez tą ludzką rzeczywistość. Niesamowita wolność w Chrystusie. Ten złoczyńca osiągnął niesamowitą radość, radość pewności, że Ten, który mu powiedział Słowa, zawsze dotrzymuje Słów.

Jeszcze raz powiem, że to co jest takim przedsmakiem raju tu na ziemi, to oczyszczone serca, oczyszczone umysły, oczyszczone sumienie, oczyszczone życie, opuszczony świat. Ty już jesteś w raju poprzez oczyszczenie. Kiedyś wejdziemy i zerwiemy z tego drzewa żywota, ale przez oczyszczenie jesteśmy już w raju. Mamy społeczność z Bogiem, którą straciliśmy w Adamie i Ewie poprzez grzech i odzyskaliśmy w Chrystusie, i Bóg może do nas przychodzić a my możemy cieszyć się tą społecznością. Ale zawsze pamiętajmy, nigdy nie zgódźmy się ze stanem zacofanym, stanem, w którym nie ma rozwoju, w którym nie ma wzrostu. To znaczy, że musi być coś niewyznane, musi być coś zatrzymywane, musi być coś, co człowiek robi i wie, że to jest złe, a mimo to robi.

Przyznaj się Jezusowi, naprawdę przyznaj się, wyznaj Mu i chciej naprawdę, aby tam już więcej nie pojawiać się w tym złym miejscu, w złym działaniu. Jezus Chrystus jedną Ofiarą uczynił raz świętymi, doskonałymi. To jest Ten, o którym Bóg powiedział: To jest Mój Syn Umiłowany, Jego słuchajcie. Należmy do tego wspaniałego Syna. Nigdy nie dajmy się wyprzeć. On jest tym jedynym Pośrednikiem między nami a Bogiem, Człowiek Chrystus Jezus.

Psalm 6, 5: „Odwróć się, JESTEM, ratuj duszę moją, Zbaw mnie przez łaskę swoją!”

Już wtedy woła psalmista: Ratuj duszę moją, zbaw mnie. I w Psalmach znajdziesz tego mnóstwo – zbaw mnie, uratuj mnie. I Dawid dowiedział się, że z jego rodu urodzi się Mesjasz, Chrystus, Zbawiciel, który zbawi go z jego grzechów. I on wiedział, że ani krew kozłów ani krew byków nie jest w stanie oczyścić go, ale ten Zbawiciel oczyści go, uwolni go całkowicie od tego, co zrobił złego. I w Nowym Testamencie też mamy: Zbaw mnie, uratuj mnie, uratuj moje dziecko, uratuj mego sługę, wyrwij mnie z mocy tej choroby, zbaw mnie, napełnij mnie Swoim Duchem, zbaw mnie, ratuj mnie. Głównie chodzi o zbawienie, nie o atrakcje, nie o popisywanie się i wywyższanie nad innych i mówienie, że skoro ja zostałem ochrzczony Duchem Świętym, to inni są bezbożnikami. A skąd wiesz, jeżeli ten duch oskarża innych wierzących, że są bezbożnikami, to co to jest za duch? Duch przyszedł przekonać o grzechu, o sprawiedliwości, o sądzie. Pomyśl więc sobie, ile masz spraw niezałatwionych, z którymi będziesz musiał, czy będziesz musiała stanąć przed Bogiem, jeżeli Jezus nie zbawi cię z tego. Bądź szczery, bądź szczera. On cię zbawi, On cię uratuje! On wyrwie cię z tego wszystkiego i będzie niesamowita przemiana w twoim życiu. Będziesz coraz bardziej podobny, podobna do Jezusa. On cię zbawi, ale bądź szczery, szczera, wołaj do Niego szczerze, naprawdę wołaj do Niego i nie ustawaj, należ do Niego, wypieraj się zła, przychodź do Niego, rób, co możesz, On zrobi, co nie możesz.

Listo do Hebrajczyków 7, 24,25: „Ale Ten sprawuje kapłaństwo nieprzechodnie, ponieważ trwa na wieki. Dlatego też może doskonale zbawić tych, którzy przez Niego przystępują do Boga, bo żyje zawsze, aby się wstawiać za nimi.”

Może zbawić doskonale, a więc zbawić od każdego przestępstwa, które zostało popełnione w jakiejś głupocie, w lęku, może w nieświadomości, że nie musisz tego czynić, bo Jezus był na ziemi. Niech wiara, która zwycięża ten świat, która powoduje, że nie jesteśmy już cwaniakami kombinującymi, jak zmieścić się między światem a Bogiem i jakoś dostać się do wieczności, nie za bardzo narażając się temu światu. Musisz się narazić, bo nie będziesz żyć jak ten świat. Jezus powiedział w modlitwie: „Oni nie są z tego świata, świat będzie przeciwko nim. Ojcze, zachowaj ich od zła tego świata.”

Normalną więc rzeczą jest, że Chrystus zdobywa nasze serce, ponieważ On jest Zbawicielem, i już nie ma nikogo za kim pójdziemy, jak tylko za Nim. W gronie tych, którzy idą za Jezusem, jesteśmy razem, bo razem idziemy za jednym Zbawicielem. Jeden Zbawiciel zbawia nas wszystkich. A więc uczymy się nawzajem umacniać, budować, mieć ze sobą zdrowe relacje, ponieważ jeden Zbawiciel dotarł do mnie i do ciebie i zbawia doskonale ciebie i mnie z wszystkich naszych grzechów doskonale. Nie ma już więc tych, którzy chodziliby opieszale i myśleli sobie: A, bo ja tak będę chodzić sobie na to zgromadzenie, a ja będę sobie śpiewać, itd.; a ja będę dalej żyć swoim życiem. To nie jest dać się zbawić. To raczej jest głupie. To jest mijać się ze Zbawicielem, kiedy On przyszedł zbawić i pozostać na swoim myśląc, że przecież byłem wierzący, byłam wierząca. Jeżeli wiara nie powoduje w tobie, że idziesz za Jezusem w pełni, to słaba to wiara. On przez wiarę ma zamieszkać w sercach naszych, Ten Chrystus ma mieszkać w nas, ma w nas żyć przez tą wiarę, ma nas zbawiać, ratować i używać nas według woli Ojca. To jest zbawienie.

Daj się więc zbawić. Czytasz Biblię, widzisz swoje przestępstwa opisane w Biblii bardzo wyraźnie; tam są opisane bardzo wyraźnie wszystkie przestępstwa. Możesz omijać je i myśleć sobie, że może to nie jest tak do mnie, jestem wierzący, wierząca. Wyraźnie – jeżeli tego nie zrobisz, to On też tego nie zrobi. Jeżeli nie przebaczysz, to On ci nie przebaczy, jeśli nie miłujesz, żyjesz w ciemnościach. Czytaj prawdziwie i przyznawaj się Jemu do wszystkich swoich grzechów. Przychodź do Niego z tym wszystkim i błagaj Go o zbawienie. To nie jest błaganie rozpaczliwe, to jest błaganie szczęśliwe, bo On chce zbawić cię. Ty nie musisz przekonać Go. On chce przekonać ciebie i mnie, żebyśmy chcieli dać się zbawić. Dlatego różne rzeczy dzieją ci się w tym chrześcijańskim życiu, bo Jezus chce przekonać cię, że nie zbawisz się sam czy sama. On cię zbawi.

Nie pokładaj więc nadziei w próżnych ludzkich działalnościach. Ale połóż nadzieję w Tym, który doskonale wykonał wolę Ojca i do dzisiaj doskonale wykonuje ją. Kiedy słyszycie te Słowa, nie zatwardzajcie serc waszych, jak to było wcześniej; kiedy słyszeli, i tak poszli, robili swoje. Kiedy Duch Święty mówi, otwieraj serce i przyjmuj to, co Duch Święty mówi i chciej się całkowicie oddać Jezusowi. Amen.

 

 

 

 

 

Jan 14:23