Dla Boga i dla Baranka
Dla Boga i dla Baranka – część 3
DLA BOGA I DLA BARANKA
1 List Piotra 2,21:
Na to bowiem powołani jesteście, gdyż i Chrystus cierpiał za was, zostawiając wam przykład, abyście wstępowali w jego ślady;
Skoro On cierpiał, my też cierpieć będziemy. Czy my, chcący być świątynią Boga żywego będziemy mówić: „Boże, tylko bez cierpień”? Te świątynie kształtuje się w cierpieniach. Kiedy ludzie nas opuszczają, odwracają się od nas, wtedy my przybliżamy się do Boga i jesteśmy coraz bardziej z Nim. Mówią o nas źle, oczerniają nas z powodu Jezusa. A więc możemy być pewni, że kiedy Bóg będzie nas kształtował na świątynię, ludzie będą źle o nas mówić, chociaż nie zrobiliśmy im krzywdy. Kochamy Boga, chcemy żyć z Bogiem, a oni będą o nas mówić złe słowa. Ale kiedy nawrócą się, to w dzień swego nawiedzenia będą chwalić Boga za to, że mogli widzieć ludzi, w których On pracował, wykonywał swoje dzieło.
1List Jana 3,3:
I każdy, kto tę nadzieję w nim pokłada, oczyszcza się, tak jak On jest czysty.
Świątynia jest czysta. Siłę do oczyszczenia daje Bóg. Ochotę do oczyszczania daje Bóg. Chcenie i wykonanie zawsze przychodzi od Boga. Bez Niego człowiek nawet nie ma chcenia. Ale prośmy: „Panie daj nam wszystko, co dałeś nam w Chrystusie”. Apostoł Paweł mówi: „biegnę tak, żeby to osiągnąć, dążę, żeby to posiąść, jestem tym całkowicie zainteresowany, żeby tak się stało. I wy tak myślcie”. Biegnijmy, żeby to stało się, żebyśmy byli tak kształtowani przez Boga.
1 Jana 4,17:
W tym miłość do nas doszła do doskonałości, że możemy mieć niezachwianą ufność w dzień sądu, gdyż jaki On jest, tacy i my jesteśmy na tym świecie.
Niech Bóg pomoże nam. Biblia służy do tego, żeby to wszystko w nas wzbudzić, tą potrzebę, to szukanie, pragnienie, dopominanie się u Boga, żeby dał nam to dla swojej chwały.
Teraz Słowa o naśladowaniu Jezusa i naśladowaniu tych, którzy Go naśladują:
1 Kor.11,1:
Bądźcie naśladowcami moimi, jak i ja jestem naśladowcą Chrystusa.
2 Tesaloniczan 3,9:
wam siebie samych daliśmy za przykład do naśladowania.
Filipian 3,17:
Bądźcie naśladowcami moimi, bracia, i patrzcie na tych, którzy postępują według wzoru, jaki w nas macie.
Łukasz 12,36:
Wy zaś bądźcie podobni do ludzi oczekujących pana swego, aby mu zaraz otworzyć, kiedy powróci z wesela, przyjdzie i zapuka.
List do Rzymian 6,3-11:
Czy nie wiecie, że my wszyscy, ochrzczeni w Chrystusa Jezusa, w śmierć jego zostaliśmy ochrzczeni? Pogrzebani tedy jesteśmy wraz z nim przez chrzest w śmierć, abyśmy jak Chrystus wskrzeszony został z martwych przez chwałę Ojca, tak i my nowe życie prowadzili. Bo jeśli wrośliśmy w podobieństwo jego śmierci, wrośniemy również w podobieństwo jego zmartwychwstania, wiedząc to, że nasz stary człowiek został wespół z nim ukrzyżowany, aby grzeszne ciało zostało unicestwione, byśmy już nadal nie służyli grzechowi; kto bowiem umarł, uwolniony jest od grzechu. Jeśli tedy umarliśmy z Chrystusem, wierzymy, że też z nim żyć będziemy, wiedząc, że zmartwychwzbudzony Chrystus już nie umiera, śmierć nad nim już nie panuje. Umarłszy bowiem, dla grzechu raz na zawsze umarł, a żyjąc, żyje dla Boga. Podobnie i wy uważajcie siebie za umarłych dla grzechu, a za żyjących dla Boga w Chrystusie Jezusie, Panu naszym.
1 Tesaloniczan 1,6.7:
A wy staliście się naśladowcami naszymi i Pana i przyjęliście Słowo w wielkim uciśnieniu, z radością Ducha Świętego, tak iż staliście się wzorem dla wszystkich wierzących w Macedonii i w Achai.
1 Tymoteusza 4,12:
Niechaj cię nikt nie lekceważy z powodu młodego wieku; ale bądź dla wierzących wzorem w postępowaniu, w miłości, w wierze, w czystości.
1 Piotra 5,1-3:
Starszych więc wśród was napominam, jako również starszy i świadek cierpień Chrystusowych oraz współuczestnik chwały, która ma się objawić: Paście trzodę Bożą, która jest między wami, nie z przymusu, lecz ochotnie, po Bożemu, nie dla brzydkiego zysku, lecz z oddaniem, nie jako panujący nad tymi, którzy są wam poruczeni, lecz jako wzór dla trzody.
List do Tytusa 2,7:
We wszystkim stawiaj siebie za wzór dobrego sprawowania przez niesfałszowane nauczanie i prawość,
Jeśli widzisz Jezusa, obraz Świątyni Boga i widzisz tych, którzy naśladują Jezusa, i widzisz w nich ten sam obraz, to naśladuj w nich to, co jest obrazem Jezusa, a co jest obrazem Boga. To musi być normalne w nas. Naśladujmy to, co jest Boga, co jest piękne, czyste, chwalebne, święte, nieskalane, doskonałe. To naśladujmy.
List do Efezjan 2, 20-22:
zbudowani na fundamencie apostołów i proroków, którego kamieniem węgielnym jest sam Chrystus Jezus, na którym cała budowa mocno spojona rośnie w przybytek święty w Panu, na którym i wy się wespół budujecie na mieszkanie Boże w Duchu.
Czytamy tu, że mamy nawzajem budować się na tym fundamencie nauki apostołów i proroków, której kamieniem węgielnym jest sam Chrystus Jezus. Budujemy się na dom dla Boga. Niech te słowa pracują w tobie i we mnie. Mamy być świątynią Boga Żywego:
Albo czy nie wiecie, że ciało wasze jest świątynią Ducha Świętego, który jest w was i którego macie od Boga, i że nie należycie też do siebie samych? Drogoście bowiem kupieni. Wysławiajcie tedy Boga w ciele waszym. 1Kor.6,19.20.
Nie chodźcie w obcym jarzmie z niewiernymi; bo co ma wspólnego sprawiedliwość z nieprawością albo jakaż społeczność między światłością a ciemnością? Albo jaka zgoda między Chrystusem a Belialem, albo co za dział ma wierzący z niewierzącym? Jakiż układ między świątynią Bożą a bałwanami? Myśmy bowiem świątynią Boga żywego, jak powiedział Bóg: Zamieszkam w nich i będę się przechadzał pośród nich, I będę Bogiem ich, a oni będą ludem moim. Dlatego wyjdźcie spośród nich i odłączcie się, mówi Pan,I nieczystego się nie dotykajcie; A ja przyjmę was I będę wam Ojcem, a wy będziecie mi synami i córkami, mówi Pan Wszechmogący; mając tedy te obietnice, umiłowani, oczyśćmy się od wszelkiej zmazy ciała i ducha, dopełniając świątobliwości swojej w bojaźni Bożej. 2Kor.6,14 – 7,1.
Bóg chce przechadzać się między nami. Niech to będzie w sercach naszych: „Boże, żebyś Ty mógł się tu przechadzać. Chcemy być czyści, a wiemy, że diabeł chce nas skazić, żebyś Ty nie mógł tu przyjść, Boże. Nam bardziej zależy, żebyś mógł przyjść, niż na naszych ambicjach, humorach, czy innych rzeczach. Boże, abyś Ty mógł przyjść, bo wiemy, że chcesz przychodzić i chodzić po zgromadzeniu, napełniając tym, co piękne, czyste chwalebne.”
Spojrzyjmy na jedną rzecz w tym „patrząc na Chrystusa sprawcę i dokończyciela wiary”, na wolę Ojca. Ta Świątynia, Jezus Chrystus, zawsze czyniła wolę Ojca. Nawet kiedy był jeszcze tam u Ojca, powiedział:
aleś ciało dla mnie przysposobił; Oto przychodzę, aby wypełnić wolę twoją, o Boże, Hebr. 10,5,7.
Ew. Jana 5,30:
Nie mogę sam z siebie nic uczynić. Jak słyszę, tak sądzę, a sąd mój jest sprawiedliwy, bo staram się pełnić nie moją wolę, lecz wolę tego, który mnie posłał.
Ew. Jana 6, 38-40:
zstąpiłem bowiem z nieba, nie aby wypełniać wolę swoją, lecz wolę tego, który mnie posłał. A to jest wola tego, który mnie posłał, abym z tego wszystkiego, co mi dał, nic nie stracił, lecz wskrzesił to w dniu ostatecznym. A to jest wola Ojca mego, aby każdy, kto widzi Syna i wierzy w niego, miał żywot wieczny, a Ja go wzbudzę w dniu ostatecznym.
Ew. Mateusza 26, 36-40:
Wtedy idzie Jezus z nimi do ogrodu, zwanego Getsemane, i mówi do uczniów: Siądźcie tu, a Ja tymczasem odejdę tam i będę się modlił. I wziął z sobą Piotra oraz dwóch synów Zebedeuszowych, i począł się smucić i trwożyć. Wtedy mówi do nich: Smętna jest dusza moja aż do śmierci; pozostańcie tu i czuwajcie ze mną. Potem postąpił nieco dalej, upadł na oblicze swoje, modlił się i mówił: Ojcze mój, jeśli można, niech mnie ten kielich minie; wszakże nie jako Ja chcę, ale jako Ty. I wrócił do uczniów, i zastał ich śpiących, i mówił do Piotra: Tak to nie mogliście jednej godziny czuwać ze mną? Czuwajcie i módlcie się, abyście nie popadli w pokuszenie; duch wprawdzie jest ochotny, ale ciało mdłe. Znowu po raz drugi odszedł i modlił się, mówiąc: Ojcze mój, jeśli nie może mnie ten kielich minąć, żebym go pił, niech się stanie wola twoja.
Nie odrzucę, przyjmę Go. Czytamy te potężne Słowa. A później Jezus mówi: „moją rodziną są ci, którzy pełnią wolę Ojca”. Kiedy uczył nas modlić się, powiedział, jak mamy się modlić: „Bądź wola Twoja jako w niebie tak i na ziemi”.
Naprawdę, to jest tak cenne dla nas ludzi, żebyśmy ratowali się, żebyśmy dzisiaj pojęli, że Bogu nigdy nie chodziło o to, żeby jacyś ludzie tworzyli kastę religijną, tylko, żeby ludzie byli zrodzeni do wieczności z Bogiem i żeby Bóg mógł przygotować nas na wieczność z Sobą, żeby ludzie byli zafascynowani Jego Synem, żeby ludzie wiedzieli, że „moje grzechy Jezus poniósł na krzyż, więc On jest tym Barankiem Bożym, który zgładził moje grzechy i idę za Nim, ponieważ bez Niego nie mam nadziei stanąć przed Bogiem i zostać na wieczność. Jezus jest moją jedyną nadzieją na to, że będę gotowy być z Bogiem teraz i na zawsze.” Jeśli ktoś inny jest nadzieją, tracę siły. Ojciec ustanowił swego Syna Bożym Barankiem.
Wolą Ojca jest również to, żebyśmy słuchali jego Syna:
Oto Syn mój umiłowany, Jego słuchajcie.
1 Piotra 4,1.2:
Ponieważ więc Chrystus cierpiał w ciele, uzbrójcie się też i wy tą myślą, gdyż kto cieleśnie cierpiał, zaniechał grzechu, aby pozostały czas doczesnego życia poświęcić już nie ludzkim pożądliwościom, lecz woli Bożej.
Zobaczcie, jakie to jest piękne. Nie jesteśmy zgrają ludzi, którzy coś sobie wymyślili. Jesteśmy powołani do czegoś najpiękniejszego i to jest tak ważne, żeby nigdy nie stracić tego z przed swoich oczu, że Bóg dla swojej chwały wezwał nas. Nigdy nie stracić. I teraz Jego wola jest najważniejsza, a Jego wolą jest to, żebyśmy byli święci, bo On jest święty. Jego wolą jest to, żebyśmy miłowali się jako Jego dzieci umiłowane. Jego wolą jest to, żebyśmy byli wobec siebie prawdziwi, żebyśmy nie okłamywali się, bo On pomści wszelkie kłamstwo pośród swoich dzieci. Jego wolą jest to, żebyśmy budowali się na dom dla Niego. Jego wolą jest to, żebyśmy uświęcali się, bo bez uświęcenia nikt nie ujrzy Pana. Jego wolą jest to, żebyśmy oczyszczali się. Jego wolą jest to, żebyśmy uczyli się tego, co piękne, czyste i chwalebne i żeby On mógł wprowadzić w nas to. On to chce uczynić w nas.
W Biblii jest Jego plan. Kolana są miejscem gdzie szukamy, aby On uczynił to, a codzienne życie jest doświadczeniem, w którym On czyni to. Każdy z nas, kto ma już jakieś świadectwo z Bogiem wie, że to jest prawda. Zawsze Bóg dawał nam, kiedy prawdziwie przyszliśmy na kolanach do Niego, wiedząc, że to jest dla Jego chwały i wtedy doświadczaliśmy jak szybko dokonywało się w nas to o co prosiliśmy. To jest Jego budynek, o który On troszczy się i nad którym pracuje.
Jedno możemy powiedzieć, że Bóg jest pewny tego, co robi, ponieważ On powiedział: „w Chrystusie umarliśmy, w Chrystusie zmartwychwstaliśmy i w Chrystusie zasiedliśmy już po Jego prawicy”. Bóg jest pewny swojej sprawy. Bóg nie ma ani trochę niepewności, czy On jest w stanie uczynić to, co powiedział. Bóg nie ma z tym problemu. Diabeł chce z nami uczynić problem, żebyśmy nie wierzyli, że Bóg może, żebyśmy zwątpili w Boga, w Jego działanie, w Syna Jego Jezusa Chrystusa i żebyśmy powiedzieli: „Panie zrób cokolwiek ze mną, żebym miał fajne dary, albo żebym lepiej mówił”. Bóg mówi: „co ty chcesz? Ja nie robię czegokolwiek. Ja robię dokładnie to, co jest na wieczność dla Mnie”. Czy chcesz tego co jest na wieczność, co jest w Chrystusie? Przeznaczeni dla Boga i dla Baranka dzisiaj, aby On wykonał w nas to, co niemożliwe jest dla nas, a przez to, abyśmy coraz bardziej byli zwiastunami, że Jezus był na tej ziemi. Niech Bóg sprawia to w nas, bo tylko On może uczynić możliwym to co jest niemożliwe. Amen.