Jeden Najwyższy Bóg
Jeden Najwyższy Bóg – część 3
Psalm 91, 1-16 wiersza, wybrane fragmenty z BT:
Kto przebywa w pieczy Najwyższego i mieszka w cieniu Wszechmogącego, mówi do Jahwe: „Ucieczko moja i Twierdzo moja, Boże, któremu ufam”. Bo swoim aniołom dał rozkaz o tobie, aby cię strzegli na wszystkich twych drogach. Na rękach będą cię nosili, abyś nie uraził swej stopy o kamień.
Do kogo odnosi się to? Czyż diabeł nie użył właśnie tego, by kusić Jezusa? W Ewangelii Łukasza 4,9-13 czytamy jak diabeł użył tego: „jeśli jesteś Synem Bożym, rzuć się w dół” – napisano, że Bóg nie pozwoli, byś uraził o kamień nogi swojej.
Ewangelia Łukasza 8,28, gdzie demony wołały do Jezusa, BW:
Cóż ja mam z tobą, Jezusie, Synu Boga Najwyższego? Tytuł „najwyższy” oznacza najwyższy.
Również Izraelici, jako członkowie narodu, których Bóg wywołał z Egiptu, aby wprowadzić ich do ziemi obiecanej, czytamy w Psalmie 82, 1-8, BT:
Bóg powstaje w zgromadzeniu bogów, pośrodku bogów sąd odbywa; dokądże będziecie sądzić niegodziwie i trzymać stronę występnych? Ujmijcie się za sierotą i uciśnionym, wymierzcie sprawiedliwość nieszczęśliwemu i ubogiemu. Uwolnijcie uciśnionego i nędzarza, wyrwijcie go z ręki występnych. Lecz oni nie pojmują i nie rozumieją, błąkają się w ciemnościach: cała ziemia chwieje się w posadach. Ja rzekłem – jesteście bogami i wszyscy synami Najwyższego. Lecz wy pomrzecie jak ludzie, jak jeden mąż, książęta poupadacie. O Boże, powstań, odbądź sąd nad ziemią, bo wszelkie narody są Twoją własnością.
Chociaż byli nazwani synami Najwyższego i chociaż nazwani byli bogami, czekała ich śmierć, bo Najwyższy Bóg decyduje o wszystkim.
Ewangelia Jana 10, 31-36, czytam urywek:
Za dobry czyn nie kamienujemy cię, ale za bluźnierstwo, że ty człowiekiem będąc czynisz siebie Bogiem. Odpowiedział im Jezus: Czyż nie jest napisane w prawie waszym, że: „Ja rzekłem bogami jesteście?” Jeśli tamtych nazwał bogami, do których Słowo Boga stało się( nie może zostać uchylone Pismo), o Tym którego Ojciec uświęcił i wysłał na świat, wy mówicie, że bluźnisz, bo powiedziałem - Synem Boga jestem?
Słowo nie może być zmienione. W zgromadzeniu bogów zasiadał Bóg. To byli Jego synowie, Jego dzieci – Izrael. On zasiadał między nimi, przemawiał do nich przez proroków. Kiedy błogosławił im, jakże byli pełni chwały. Ale nikt nie ma prawa czynić zła.
Ewangelia Łukasza 6,35.36 z przekładu grecko- polskiego:
Lecz miłujcie wrogów waszych, dobrze czyńcie, pożyczajcie, niczego nie spodziewając się w zamian i będzie zapłata wasza wielka i będziecie synami Najwyższego, bo On przyjemny jest dla niewdzięcznych i złych. Stawajcie się litościwi, jako Ojciec wasz litościwy jest.
Zobaczcie jakie pouczenie do mnie i do ciebie kieruje się – dzisiaj jesteś Synem Najwyższego, ale i Paweł mówi: ale jeśli nie wytrwasz w Jego dobroci, to i ciebie odetnie tak, jak odciął tamtych. On decyduje. Nie możesz sobie pomyśleć: no to jestem jako Bóg, mogę robić co chcę. Nie. On jest sprawiedliwy i każdy będzie musiał być ukarany, kto czyni zło, bez względu na osobę. Jakże trzeba przed Nim uniżyć się i wiedzieć, że od Niego zależy wszystko.
Wiemy również, że jest bóg tego świata, inaczej tego wieku - 2 list do Koryntian 4,3.4, BW:
A jeśli nawet ewangelia nasza jest zasłonięta, zasłonięta jest dla tych, którzy giną, w których bóg świata tego zaślepił umysły niewierzących, aby im nie świeciło światło ewangelii o chwale Chrystusa, który jest obrazem Boga.
Boga nikt nigdy nie widział i widzieć nie może, ale można było Go zobaczyć w Jezusie. On jest obrazem Boga. Ale bóg tego świata zasłania to, próbuje oszukać.
A więc Jezus Chrystus jest Synem Najwyższego. Jezus nigdy nie mówił niczego innego, jak tylko to, że jest to prawda. Kiedy mówił: Ojciec większy jest ode mnie – mówił prawdę. Jest Synem Najwyższego. Nie upierał się przy tym, by być równym, uniżył się, poddał się. Nie próbował zrobić tego, co zrobił szatan, który chciał się zrównać z Bogiem, jak czytaliśmy, prawda? – usiąść na górze, zrównać się z Najwyższym. I został rozbity o ziemię. Jezus nieustannie głosi tę prawdę, cały czas: to Ojciec działa we Mnie, to Ojciec powiedział mi, co mam mówić, Ja czynię to, co widziałem u Ojca mego. On jest Najwyższy. Nie ma problemu, że jest jeden Bóg. Biblia jest wyraźna – jest jeden Bóg – Najwyższy, jeden, nie ma obok siebie żadnego innego, równego Mu. Jeden jest tylko Bóg – Izraelu, jeden jest tylko Bóg, który jest Najwyższy. Są bogowie, ludzie. Pan Jezus mówi: Słowo Boże mówi prawdę – bogami jesteście. Nie można tego zmienić. Są ludzie, jest bóg tego świata, tego wieku – diabeł, ale Bogiem Najwyższym jest Ojciec.
Chwała Syna Boga Najwyższego.
List do Hebrajczyków, 1,1-4:
Bóg u kresu tych dni przemówił do nas przez Syna, którego ustanowił dziedzicem wszechrzeczy, przez którego także wszechświat stworzył. On, który jest odblaskiem chwały i odbiciem Jego istoty, podtrzymuje wszystko słowem swojej mocy i stał się o tyle możniejszym od aniołów, o ile znamienitsze od nich odziedziczył imię.
Bóg ustanowił Syna dziedzicem wszystkich rzeczy, to jest chwała Syna Boga Najwyższego.
List do Filipian 2, 5-11:
Uniżył samego siebie i był posłuszny aż do śmierci, i to do śmierci krzyżowej, dlatego też Bóg wielce go wywyższył i obdarzył go imieniem, które jest ponad wszelkie imię, aby na imię Jezusa zginało się wszelkie kolano na niebie i na ziemi, i pod ziemią i aby wszelki język wyznawał, że Jezus Chrystus jest Panem, ku chwale Boga Ojca.
Najwyższy uczynił to – wywyższył swego Syna, aby każde kolano zgięło się przed Nim na niebie, na ziemi i pod ziemią. To uczynił Najwyższy ze swoim Synem, dlatego, że Syn uniżył się, poddał się swemu Najwyższemu Ojcu i Bóg wywyższył Go. To jest prawda Biblii.
Dzieje Apostolskie 4,12:
I nie ma w nikim innym zbawienia: albowiem nie ma żadnego innego imienia pod niebem danego ludziom, przez które moglibyśmy być zbawieni.
Jest tylko jedno imię. Ojciec – Bóg Najwyższy ustanowił to imię: Jezus, Pomazaniec, Jezus Chrystus. I nie ma teraz w nikim innym zbawienia, tylko w tym jednym imieniu. Nawet nie w imieniu Ojca. Ojciec w Synu swoim dał zbawienie, tylko to imię jest nam dane. Jeśli ktoś nie chciałby przyjąć Syna, nie może być zbawiony u Ojca. Ojciec zadecydował – zbawienie jest tylko w imieniu Jego Syna. Tak wywyższone jest to imię, tak wywyższył je Najwyższy, który nadal jest wyższy od Jezusa. Ale dla nas ustanowił On, że nie ma dla nas zbawienia poza Jego Synem. Dopiero w Synu jest zbawienie. On może podjąć każdą decyzję, do Niego należy pełna władza, całkowita władza.
Dzieje Apostolskie 2,32-36:
Tego to Jezusa wzbudził Bóg, czego my świadkami jesteśmy; wywyższony tedy prawicą Bożą i otrzymawszy od Ojca obietnicę Ducha Świętego, sprawił to, co wy teraz widzicie i słyszycie. Albowiem nie Dawid wstąpił do nieba, powiada bowiem sam:
Rzekł Pan Panu memu: Siądź po prawicy mojej, aż położę nieprzyjaciół twych podnóżkiem stóp twoich. Niechże tedy wie z pewnością cały dom Izraela, że i Panem i Chrystusem uczynił go Bóg, tego Jezusa, którego wy ukrzyżowaliście.
Wywyższył imię, żeby na Jego imię zginało się wszelkie kolano, uczynił Go dziedzicem wszechrzeczy, Panem i Chrystusem uczynił Go Bóg Najwyższy. Jezus przyjął to od swego Ojca.

