Jan 14:23

29 stycznia 2011 roku.

Będziemy chcieli dzisiaj mówić o bardzo ważnej sprawie, dla każdego z nas, bardzo ważnej. Chcemy też prosić Pana, by pomógł nam, abyśmy doświadczali też, że jest to dla nas bardzo ważne, aby mieć otwarte serca, gdyż Słowo Boże chce pokazywać nam Tego, który jest, który był i który ma przyjść i chce, abyśmy doświadczali wielkiego uniżenia przed Nim, uświadomienia sobie, jak Wielki jest Ten i jak każdy z nas powinien nieustannie pragnąć, by oddać Mu chwałę tak, jak jest On tego godzien. Gdzieś umknęło to spośród ludzi i człowiek żyje w takim doświadczeniu rozumowego podchodzenia i brakuje uwielbienia, brakuje takiego poruszenia, by oddać chwałę Temu, który jest ponad wszystkim. Tak jak w świątyni była pewnego rodzaju atmosfera uwielbienia, oddania chwały, było miejsce najświętsze i tam tylko raz w roku mógł wejść arcykapłan i to nie bez ofiary. Był nastrój oddania chwały. Ten nastrój oddania chwały nie może umknąć z serca świątyni, którą my dzisiaj jesteśmy. A umyka, dlatego, że człowiek dzisiaj zagubił patrzenie na Tego, dla Którego jesteśmy. Wrogowi udało się odwrócić uwagę od tego, po co staliśmy się świątynią i dla kogo nią jesteśmy i skierować uwagę na to tylko, że jesteśmy zbawieni, uratowani, mamy wieczność i takie inne rzeczy – „to co potrzebne mi już mam, wystarczy mi”. Ale czy wystarczy to Bogu?

Będziemy dzisiaj chcieli mówić o Bogu, o tym, co On sam dał, by zostało napisane w Biblii, żeby do Jego dzieci docierała prawda. Nasza uwaga będzie skierowana na Synu Jego, Jezusie Chrystusie, by też patrząc na Syna rozpoznać to przesłanie dla każdego z nas, abyśmy kosztowali, jak cenne są dla nas Słowa Jezusa. Wiecie, to jest coś bardzo poruszającego dla nas, że możemy poznawać Tego, Który wszystko to uczynił, bez Którego nigdy nie byłoby tego wszystkiego i nas. Jakiż to przywilej dla mnie i dla ciebie, jak musimy wydostać się na jasną przestrzeń Słowa Bożego i zobaczyć Tego, który jest niewidzialny i oddać Mu chwałę. Daniel trzy razy dziennie szedł i oddawał Mu chwałę i uznawał tego Boga za tak ważnego w swoim życiu, że nawet śmierci nie bał się tak bardzo, jak to żeby zaniedbać oddawanie chwały Bogu. Dzisiejszy człowiek jest zwiedziony i oszukany i nie myśli o tym, że Bóg jest tak godzien chwały i zaniedbuje to, co najważniejsze, a myśli tylko o swoich rzeczach – „jeśli ma jedzenie i picie, fajnie mi jest”. Bóg dał po to swego Ducha, Słowo, żebyśmy wiedzieli, jak On jest, abyśmy w sercu mieli tą powagę, aby czcić Go w duchu i prawdzie.

Dlatego będziemy chcieli ze Słowa Bożego czytać te słowa i patrzeć na tego Boga, aby On stawał przed oczami naszego serca, abyśmy byli gotowi, by czcić Go zgodnie z Jego wolą czystymi ustami, czystym sercem. Tu w tym świecie jest mnóstwo wrogów czyhających na nas, aby zanieczyścić, aby zniekształcić, aby odebrać powagę uwielbienia Boga. Kto uczci Mnie na ziemi? – mówi Pan – kto uczci Mnie? Tylko ten, który zobaczy, jak wielkim jest Ten, Który posłał swego Syna tu na ziemię. Trzeba widzieć Jego wielkość, Jego majestat, Jego chwałę. Nie na daremno Syn chodził po tej ziemi. Przecież Boga nikt nigdy nie widział i widzieć nie może, jeśli ktoś zobaczyłby, od razu umarłby. Ojca widział Syn i On może powiedzieć nam prawdę o Ojcu.

To dzisiejsze rozważanie słowa niech ma też taki swój tytuł:

Jeden jest Bóg, Któremu nigdy nikogo nie było równego i nie będzie. On jest, był, i będzie zawsze Najwyższy.

I będziemy chcieli ze Słowa Bożego wykazywać, jak Słowo Boże mówi o tym. Jeden jest Bóg, Któremu nigdy nikogo nie było równego i nie będzie. On był, jest i zawsze będzie Najwyższy.

Otwórzmy list do Hebrajczyków, drugi rozdział, od 12 – 13 wiersza. Nie będę czytał całych tych miejsc, chcę tylko pokazać ze Słowa Bożego to, czym teraz zajmujemy się, w powadze i szacunku do Boga, Który patrzy, słucha, bada i wyrokuje, czy to jest zgodne z Jego wolą, Jego prawdą, czy też nie. Wypisałem sobie te wersety z przekładu grecko – polskiego, nie po to, by mądrzej mówić, ani dlatego, że Biblia Warszawska jest zła i trzeba wyrzucić ją, mieć jakieś specjalne przekłady, tylko dlatego, że może bardziej jak w tej Grece zostało to ułożone. Będziemy chcieli czytać słowo po słowie tak, jak ułożone jest to w tej Grece:

Ten, zarówno bowiem uświęcający, jak ci uświęcani, z jednego wszyscy. Kto jest uświęcającym? – Jezus. Kto to są uświęcani? – my. Z jednego wszyscy. Oznajmię imię Twe braciom moim, w środku wywołanych wysławię hymnem Cię. Tak mówi Jezus. Jezus mówi: Ojcze, Ja oznajmię imię Twe braciom moim. W środku wywołanych, inaczej zgromadzenia, wysławię hymnem Cię – tak mówi Jezus. Jesteśmy w zgromadzeniu i Pan chce uwielbić tu Ojca, chce by w naszych sercach była pieśń Syna, synów, pieśń chwały, pieśń prawdziwa, naprawdę kierowana Duchem Bożym.

5 Moj.6,4 wiersz, z przekładu hebrajsko- polskiego:

Słuchaj, Izraelu! JHWH Bogiem naszym, JHWH jedyny. Są to inicjały imienia Bożego. On jest jedyny.

Ewangelia Marka, 12,29.30 wiersz:

Odpowiedział Jezus, że pierwsze jest: Słuchaj Izraelu! Pan Bóg, nasz Pan jeden jest. To mówi również Syn, będąc na ziemi. Mówi: Pamiętaj. Nadal jest to prawda – On jest Jeden. Skoro Syn również mówi to samo, że Bóg jest jeden, to znaczy, że jest jeden.

List do Rzymian 3, 29.30: Skoro jeden Bóg.

1 list do Koryntian 8,5.6: Ale nam jeden Bóg, ten Ojciec.

List do Efezjan 4,6: Jeden Bóg i Ojciec wszystkich.

1 list do Tymoteusza 2,5: Jeden bowiem Bóg.

Ewangelia Jana 17,3: Aby poznawali Ciebie, jedynego prawdziwego Boga.

List Jakuba 2,19: Ty wierzysz, że jeden jest Bóg, pięknie czynisz. Demony wierzą i drżą z lęku.

Pięknie czynisz, jeśli wierzysz, że jest jeden Bóg, demony wierzą i drżą z lęku, gdyż ten Jeden wydał już na nie wyrok i nie ma innego, kto mógłby zmienić to.

Juda, 4 wiersz: Wślizgnęli się bowiem jacyś ludzie od dawna zawczasu zapisani na ten sąd, bezbożni, Boga naszego łaskę zamieniający na rozpasanie i Tego jedynie Władcę i Pana naszego Jezusa, Pomazańca, odrzucają.

Księga Malachiasza 2,10, też z przekładu hebrajsko -polskiego:

Czy nie Ojciec jeden dla wszystkich nas? Czy nie Bóg jeden stworzył nas? 15 wiersz: I nie jeden uczynił, a reszta duchem mu? I czego Jeden szuka? Potomstwa Boga i będziecie strzeżeni przez ducha waszego i na żonie młodości twojej nie dopuścisz się zdrady.

Ten jeden Bóg decyduje o każdej sprawie i w różnych miejscach Biblii spotykamy, że On jest jeden. Jeden to znaczy jeden. Jeden, Któremu nikt nigdy nie był i nie będzie równy. Jest tylko jeden taki Bóg i to jest Ojciec. Tak mówi Słowo Boże.

Jest takie słowo – „jedno”, ale słowo „jedno”, nie znaczy jeden. Możemy być jedno ze sobą w jakiejś sprawie, ale nie znaczy, że jesteśmy „jeden”. Może być dwóch, trzech jednomyślnych w jakiejś sprawie, ale nie znaczy, że to jest „jeden”.

Na przykład w Ewangelii Jana, 10,28.30 Pan Jezus mówi: Ojciec mój, ten dał mi, od wszystkich większym jest. Ja i Ojciec jedno jesteśmy. Jezus mówi: Ojciec mu dał, od wszystkich Ojciec jest większy i On i Ojciec jedno są.

W Ewangelii Jana 14,28 Pan Jezus mówi: Ojciec większy ode mnie jest..

Są jedno, ale Ojciec większy jest. On jest jeden, Najwyższy.

W Ewangelii Mateusza, kiedy Pan Jezus uczył modlić się, powiedział:

Gdy się modlicie, tak się módlcie: Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię twoje, przyjdź Królestwo twoje, bądź wola twoja jak w niebie, tak i na ziemi.

Kiedy uczył swoich uczniów modlić się, powiedział: wy tak się módlcie – Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię twoje. Syn uczy modlitwy do Ojca.